Nominacje w konkursie na najlepsze opowiadanie roku 2025 pod hasłem CZERWONA FLAGA

Aksamitne popołudnie – za narracyjne rzemiosło i bohatera, którego zdecydowanie nie chcielibyśmy znaleźć pod stołem we własnej kuchni; Antoninette jest tutaj razem z nami – za duszną migawkę s-f, w której Lem tańczy z Dickiem, a prąd wyłącza im Bogusław Wołoszański; Chodźmy spać za pełną werwy opowieść, w której humor buzuje jak paleta tik-taków w wannie coli; Czerwiec polski za metonimiczną panoramę, która przywołuje ducha Leopolda Buczkowskiego, a ten przybywa zadowolony; Fioletowa chusta za plastyczność opisu dorównującą dobremu, realistycznemu kinu i przypomnienie, że kino to wciąż istnieje (w prozie);

Gęś za językowy odpowiednik stylu old money i nowy głos w dyskusji „Dlaczego klasycy”; Jantar za przebojową bohaterkę, w której rozpoznajemy siostrę Arysty Mieczysława Piotrowskiego, płynącą Wisłą z misją pomszczenia wszystkich kobiet i postmodernizmu; Jutro też jest dzień za cierpliwość w budowie zasadzki na czas i wykazanie, że zachód słońca to pełen świeżości, oryginalny temat literacki; Opadanie z jakim kolekcjonowałeś lodocoiny w lodoapce, lodomaniaku za tytuł i pokaz retorycznej choreografii, po zakończeniu którego tytuł staje się oczywisty i naturalny jak płacz po wyborach; Połów za fabularny dowód na to, że 14-letni chłopcy są w stanie spędzać czas z ciocią bez towarzystwa mamy;

Ponarodzeni. Zieleń, żółć, czerwień za niezwykłą wizję opartej na biowładzy przyszłości, której nie wyśniłoby tysiąc Foucaultów, choć każdy zjadłby tysiąc kotletów; Powietrze i Ziemia za luksusowy język ze skórzaną tapicerką zatrudniony do podwożenia bohaterów pod pięciogwiazdkowe akapity; Rozgrzany jak piec za użycie tzw. typowego nelsona peerelowskiego, a jednak powalenie nas nim na ziemię; w związku z przewidywanym za odkrycie i artystyczną eksplorację pogranicza światów Kingsajzu, Przybyszów z Matplanety i Agrobiznesu; Wejście do półflagi za wgląd w charakterną nastoletnią duszę i wyjątkowo wieloznaczne odniesienie do tematu konkursu.

Odniesienia tego zabrakło – albo nie umiałem go znaleźć – w opowiadaniu Jak myśliwi na śniegu i głównie dlatego nie ma go w tej piętnastce. Chciałbym jednak pogratulować jego autorowi lub autorce i powiedzieć, że nie przestaję myśleć o tym tekście, który zdecydowanie powinien zostać gdzieś wydrukowany. Wyrazy uznania niech przyjmą także osoby stojące za opowiadaniami Frędzle, Hayat, czyli życie, Mały Wóz, Wielki Wóz, PAPRYKOWI LUDZIE, Pokój pomiędzy, Rolnik, który był red flagiem, Sauté, Trupki przy Puławskiej oraz Zadzior. Dały mi one dużo czytelniczej satysfakcji. I uczyniły ten wybór jeszcze bardziej niesprawiedliwym.