Goście 11. MFO

Goście

Jacek Hugo-Bader


Pisarz i reporter. Na stałe współpracuje z „Gazetą Wyborczą”. Ukończył studia pedagogiczne. Specjalizuje się w reportażach z Rosji i byłych republik sowieckich. Na rowerze przemierzył całą Azję Środkową, pustynię Gobi, Chiny, Tybet, a jezioro Bajkał przepłynął kajakiem. W zimie 2007 roku samotnie odbył podróż samochodową z Moskwy do Władywostoku, a trzy lata później autostopem podróżował przez Kołymę z Magadanu do Jakucka.

Marta Masada


Filolożka polska i kulturoznawczyni, w lutym 2016 zadebiutuje jako prozaiczka powieścią opublikowaną przez wydawnictwo W.A.B. Przez lata związana z Warszawą, gdzie pracowała jako redaktorka, publicystka i krytyczka literacka (m.in. szefowa Działu Kultury tygodnika „Wprost” oraz kierowniczka Redakcji Publicystyki Kulturalnej i Teatru TVP 1). Współprowadząca program literacki w TVP1 oraz inicjatorka kilku audycji kulturalnych w TVP, potem niezależna producentka telewizyjna. Obecnie mieszka w Krakowie, właścicielka sieci popularnych lokali „Ambasada Śledzia” (której towarzysko-literackiemu życiu poświęciła swoje felietony w miesięczniku „Bluszcz”), współwłaścicielka klubo-galerii „Pasaż”, animatorka i promotorka kultury.

Adriana Prodeus


Krytyczka filmowa i sztuki, autorka „Themersonowie. Szkice biograficzne”. Stypendystka Fulbrighta na Tisch NYU. Publikuje m.in. w „Kinie”, na portalach: „Krytyka Polityczna”, obieg.pl, stopklatka, kultura liberalna, dwutygodnik.com, w „Newsweeku”, „Ruchu Muzycznym” czy „Biurze”. Redaktorka magazynu kulturalnego „WOK. Wszystko o kulturze” w TVP2. Zastępca dyrektora Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski.

Agnieszka Wolny-Hamkało


Autorka powieści „Zaćmienie” i książek poetyckich „Mocno poszukiwana”, „Lonty”, „Gospel”, „Ani mi się śni”, „Spamy miłosne”, „Nikon i Leica”, „Borderline”, „Występy gościnne”, a także szkiców poetyckich „Inicjał z offu”, dramatu „Dzień dobry, wszyscy umrzemy” oraz książek dla dzieci i antologii opowiadań. Felietonistka „Gazety Wyborczej” i „Przeglądu”. Mieszka we Wrocławiu. W styczniu w wydawnictwie Iskry ukaże się jej nowa powieść „41 utonięć”.

Iwo Zmyślony


Krytyk sztuki i metodolog, autor kilkunastu publikacji naukowych oraz kilkudziesięciu tekstów publicystycznych, esejów, wywiadów i recenzji. Studiował filozofię i historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, Albert-Ludwigs-Universität Freiburg i Katholieke Universiteit Leuven. Tytuł doktora uzyskał na podstawie pracy o pozawerbalnych wymiarach poznania i wiedzy (tacit knowledge). Współpracuje z „Dwutygodnikiem”, „Obiegiem” i „Kulturą Liberalną”. Wykładowca Uniwersytetu Otwartego UW i School of Form w Poznaniu.

Ołeksij Czupa


Urodził się w roku 1986 w Makiejewce, obwód Doniecki, Ukraina. Z wykształcenia filolog oraz chemik-technolog, pracował na fabryce chemicznej. Założyciel Donieckiego Slamu. Od roku 2008 uczestnik wielu imprez kulturalnych na Ukrainie oraz w Polsce. Wiersze i prozę publikował w czasopismach „Nowa Europa Wschodnia”, „Ha-art!”, SHO (Kijów) oraz w licznych almanachach i antologiach. Zbiory wierszy: „ukraińsko-rosyjski słownik” (2010), „69” (2011), „Koma” (2014). Proza: „Dziesięć słów o Ojczyźnie” (2014), „Menele Donbasu” (2014), „Bajki mojego bunkra” (2014).

•••

Oleksij Chupa – born in 1986 in Makijiwka, Donetsk region, Ukraine. Writes prose and poetry in two languages (Ukrainian and Russian). Oleksij has two diplomas – one in Philology and the second one in Chemical Technology, worked as the technician at a metalurgical plant. Because of the war in the East of Ukraine was forced to flee with his family and just settle in Lvov. Founder of the poetry-slam movement in Donetsk. Participated in the number of art events (2008-2014) in about a dozen Ukrainian cities. His texts were published in anthologies “Bereznewi koty”, “Young Republic of Poets”, “Meridian Czernowitz”, the “SHO”, “New Eastern Europe”, “Ha!art” magazines. Author of poetry books “Ukrainian-Russian Dictionary” (2010), “69” (2011), “Koma” (2014), and also novels “Ten Words About the Motherland” (2014), “The Homeless of Donbass” (2014), “Tales of My Bomb shelter” (2014).

Julia Fiedorczuk


Pisarka, tłumaczka, krytyczka literacka, doktor nauk humanistycznych, wykłada literaturę amerykańską oraz teorię literatury na wydziale anglistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Opublikowała między innymi tomy poetyckie: „Listopad nad Narwią”, „Tlen”, utwory prozatorskie: „Poranek Marii i inne opowiadania”, „Biała Ofelia”, „Nieważkość”. Jest autorką przekładów poezji Laury Riding i książki „Język przyszłości” (we współpracy z Laurie Anderson). Laureatka nagrody Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek oraz austriackiej nagrody Huberta Burdy. Julia Fiedorczuk jest zaangażowana w popularyzację pojęcia „ekopoetyki”. Należy do stowarzyszenia ASLE (Association for the Study of Literature and the Environment).W 2015 ukazała się jej książka „Cyborg w ogrodzie. Wprowadzenie do ekokrytyki”.

•••

Julia Fiedorczuk is a Polish poet, fiction writer, translator, literary critic and lecturer in American literature at Warsaw University. She has published several volumes of poetry, as well as a collection of short stories (“Maria’s Morning”) and two novels (“White Ophelia”, “Zero Gravity”). Her poems have been translated into many languages. She is the recipient of the PTWK Award for the best first book of the year and the Hubert Burda Prize. She has translated the work of many American poets, including Laura Riding, Wallace Stevens and John Ashbery. She has been part of an international literary project, Metropoetica: Women Writing Cities. Her academic interests include 20th century American poetry, literary theory, ecocriticism and feminism. Member of ASLE (Association for the Study of Literature and the Environment). In 2015 Fiedorczuk published “A Cyborg in the Garden. Introduction to Ecocriticism”.

Natasza Goerke


Urodzona w roku 1962 w Poznaniu. Prozaiczka i poetka. Studiowała polonistykę na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu i orientalistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autorka książek „Fractale”, „Księga pasztetów”, „Pożegnania plazmy” oraz „47 na odlew”, za którą była nominowana do Nagrody Literackiej NIKE. W ramach Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania prowadziła warsztaty kreatywnego pisania, była także jurorką konkursu na najlepsze opowiadanie organizowanego w ramach festiwalu. Książki i teksty Goerke ukazały się w przekładach na słoweński, macedoński, serbsko-chorwacki, flamandzki, niemiecki i angielski. Stypendystka m.in. Akademie Schloss Solitude, Schloss Wiepersdorf, Villa Hellebosch. Mieszka w Hamburgu i w Nepalu.

•••

Natasza Goerke was born in Poznań in 1960. She studied Polish at Mickiewicz University in Poznań and Oriental Languages at Jagiellonian University in Kraków. Her stories have appeared in numerous magazines in Poland and émigré press, with translations appearing in magazines and anthologies in Slovenian, Macedonian, Serbo-Croatian, Flemish, German, and English (“The Eagle and the Crow”, Serpent’s Tail, 1996). In 1993 she received the Czas Kultury Prize, in 1995 she was awarded a six-month stipendium at the prestigious Akademie Schloss; in 2001 – Schloss Wiepersdorf, in 2002 – Villa Hellebosch. In the mid-1980s she emigrated from Poland; she now lives in Germany and Nepal.

Z przyjemnością informujemy, że dzięki trwającej od trzech lat współpracy MFO z Instytutem Baskijskim, gościem jedenastej edycji festiwalu będzie Xabier Montoia – autor doskonałych opowiadań, powieści, a także muzyk.

Xabier Montoia (ur. 1955) jest baskijskim pisarzem i muzykiem. W latach osiemdziesiątych opublikował kilka tomików poezji, a w 1991 pierwszy utwór prozatorski – powieść „Non dago Stalin?” („Gdzie jest Stalin?”). W debiutanckim zbiorze opowiadań „Emakume biboteduna” („Kobieta z wąsami”, 1992) ukazało się jedenaście wyrazistych historii w stylu brudnego realizmu. Osią następnej książki „Gasteizko hondartzak” („Plaże Gasteiz”) jest rodzinne miasto autora Vitoria (po baskijsku Gasteiz) – w 22 opowiadaniach autor opowiada o ewolucji miasta w ciągu ostatnich 60 lat, od dnia zbombardowania Guerniki do współczesności. Montoia jest też autorem podróżniczej książki „Plastikozko loreak erregearentzat” („Plastikowe kwiaty dla króla”, 1998) oraz zbioru „Baina bihotzak dio” („Ale serce mówi”, 2002), w całości osadzonego za granicą, w którym autor bada konsekwencje wyjazdu z Kraju Basków. Pozostałe powieści autora to „Hezur gabeko hilak” („Zmarli bez kości”, 1999), „Blackout” (2004) and „Elektrika” (2004) w trylogii „Hilen bizimoldea” („Żywoty zmarłych”), „Golgota” (2008) i „Azken afaria” („Ostatnia wieczerza”, 2013); zbiory opowiadań – „Euskal hiria sutan” („Baskijskie miasto w płomieniach”, 2006), „Fucking Artists” („Cholerni artyści”, 2010).

•••

Xabier Montoia (b. 1955) is a Basque writer and musician. In the 80s he published several volumes of poetry and in 1991-his first narrative work – the novel “Non dago Stalin?”(“Where Is Stalin?”). With the stories in his book “Emakume biboteduna” (“The Mustachioed Woman”, 1992), Montoia embraces dirty realism to create eleven strong stories. The thread of the next book “Gasteizko hondartzak” (“The Beaches of Gasteiz”) is the city of Vitoria (Gasteiz in Basque); in 22 stories, Montoia recounts the evolution of the city of Vitoria over a period of 60 years, from the day of the bombing of Guernica to modern times. He is also the author of the travel book “Plastikozko loreak erregearentzat” (“Plastic Flowers for the King”, 1998) and of the collection of stories “Baina bihotzak dio” (“But the Heart Says”, 2002), in which all of the stories are set abroad and Montoia examines the consequences of leaving the Basque Country. His other novels are “Hezur gabeko hilak” (“The Boneless Dead”, 1999), “Blackout” (2004) and “Elektrika” (2004) in the trilogy “Hilen bizimoldea” (“Lives of the Dead”), “Golgota” (2008) and “Azken afaria” (“The last dinner”, 2013); collection of stories – “Euskal hiria sutan” (“Basque City in Flames”, 2006), “Fucking Artists” (2010).

Edmundo Paz-Soldán


Urodził się w Boliwii, studiował stosunki międzynarodowe i literaturoznawstwo: najpierw w ojczyźnie, potem w Stanach Zjednoczonych, dokąd przybył w 1991r. dzięki stypendium sportowemu. Przedstawiciel tzw. pokolenia McOndo. Jako 30-latek doktoryzował się z literatury latynoamerykańskiej w Berkeley, a obecnie pracuje jako profesor literatury i tzw. twórczego pisania na Cornell University. Laureat nagrody Juana Rulfo (1997), Premio Nacional de la Novela w Boliwii (2002), stypendysta Fundacji Guggenheima (2006), tłumaczony na wiele języków, autor esejów krytycznoliterackich, niezliczonych opowiadań publikowanych w zbiorach i antologiach (m.in. „Las máscaras de la nada”, 1990; „Desapariciones”, 1994; „Dochera y otros cuentos”, 1998; „Amores imperfectos”, 1998/2000/2002;, „Norte”, 2006; „La puerta cerrada y otros cuentos”, 2009; „Billie Ruth”, 2012, a także dziesięciu powieści (m.in. „La materia del deseo”, 2001, polskie wydanie: „Śmierć na ulicy Unzueta”, tłum. Tomasz Pindel, 2006; „Los vivos y los muertos”, 2009, „Iris”, 2014).

•••

Edmundo Paz-Soldán, winner of the Juan Rulfo award for the short-story (1997), finalist of the Romulo Gállegos award for the novel (1999), and winner of the Bolivian National Book Award in 2003 for his novel “El delirio de Turing”, was born in 1967 in Cochabamba, Bolivia. He came to the U.S. thanks to a soccer scholarship offered by the University of Alabama in Hunstville. He currently works as a Professor of Hispanic Literatures at Cornell University. He has published ten novels, among them “Río Fugitivo” (1998), “Los vivos y los muertos” (2008), “Norte” (2011), and “Iris” (2014). He has also published four books of short-stories, among them “Amores imperfectos” (1998) and “Billie Ruth” (2012); his novels and stories have been translated to ten languages, (English, French, Japanese, Italian, Danish, Finnish, Russian, Greek, Turkish, and Croatian). His articles and reviews have been published in several magazines (TIME, Foreign Policy, Etiqueta Negra and Críticas), and newspapers (El País, La Tercera). He lives in Ithaca, New York.

Clare Wigfall


Mieszkała w Londynie, Berkeley, Pradze, Edynburgu, obecnie zaś mieszka i pracuje w Berlinie. Jej debiutancki zbiór opowiadań „The Loudest Sound and Nothing” ukazał się w 2007r. Rok później zdobyła BBC National Short Story Award za „Numbers”, była również nominowana do E.M. Forster Award. Nagrodzona w 2010 K. Blundell Trust Award jako autorka przyczyniająca się do zwiększenia poziom świadomości społecznej. W 2013 otrzymała grant Edinburgh World Writers’ Conference, dzięki któremu mogła wyjechać do Malezji, gdzie zbierała materiał do książek. Wigfall publikowała w „Prospect”, „Dublin Review”, „New Writing 10”, „A Public Space”, pisała dla BBC Radio i NPR Berlin. Absolwentka prestiżowego programu creative writing na University of East Anglia, gdzie została nagrodzona Curtis Brown Prize. Uczy kreatywnego pisania w wielu krajach europejskich, m.in. dla Arvon Foundation. Obecnie na zamówienie wydawnictwa Faber & Faber pisze nowy zbiór opowiadań oraz powieść, której akcja dzieli się w Malezji pod kolonialnymi rządami Wielkiej Brytanii, luźno opartą na doświadczeniach babki i prababki samej autorki.

•••

Clare Wigfall has lived in London, Berkeley, Prague, Edinburgh, and presently Berlin. Her debut short story collection “The Loudest Sound and Nothing” was published in 2007. The following year she won the BBC National Short Story Award and was later nominated for an E.M. Forster Award. She was also the 2010 recipient of the K. Blundell Trust Award for an author whose writing raises social consciousness and received an Edinburgh World Writers’ Conference grant in 2013 to fund a research trip to Malaysia. She has published in “Prospect”, the Dublin Review, “New Writing 10”, and “A Public Space”, and has written for BBC Radio and NPR Berlin. She holds an MA from the University of East Anglia’s prestigious creative writing programme where she was awarded the Curtis Brown Prize. Clare has taught writing workshops all over Europe, including for the Arvon Foundation. She is currently under commission to Faber & Faber to write a new collection of stories and a novel set in colonial-era British Malaysia which will be loosely based upon the experiences of her grandmother and great grandmother.

Jon Boilard


Urodził się i wychował w zachodnim Massachusetts. Od 1986 roku mieszka w Północnej Kalifornii. Dotychczas w periodykach literackich w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Europie i Azji ukazało się ponad pięćdziesiąt jego opowiadań. Boilard jest również autorem dwóch powieści – „The Castaway Lounge” (Dzanc Books/lato 2015) oraz „A River Closely Watched” (MacAdam Cage/jesień 2012). Kirkus Reviews określił styl pisania Boilarda jako „literacki ekwiwalent punk rocka”, zaś Booklist – „ćwiczeniem w noir, czy raczej bardziej jako gotyk z Południa w wiejskiej Nowej Anglii”. Debiutancki zbiór opowiadań Boilarda ukaże się w 2016 roku, tymczasem autor pracuje nad trzecią powieścią.

•••

Jon Boilard was born and raised in Western Massachusetts. He has been living in Northern California since 1986. More than fifty of his individual short stories have been published in literary journals in the United States, Canada, Europe and Asia. He has also written two novels: “The Castaway Lounge” (Dzanc Books/Summer 2015) and “A River Closely Watched” (MacAdam Cage/Fall 2012). Kirkus Reviews called his writing “the literary equivalent of punk rock” and Booklist referred to it as “an exercise in noir, or perhaps it might be better described as Southern Gothic come to rural New England.” Jon’s debut short story collection is due out in 2016 and he is currently working on a third novel.

Ida Linde


Urodzona w roku 1980 w Umeå. Szwedzka pisarka, poetka, autorka dramatów. Zadebiutowała w 2006 r. tomem wierszy „Maskinflickans testamente” („Testament mechanicznej dziewczynki”). W 2009 r. opublikowała zbiór prozy poetyckiej „Om jag glömmer dig blir jag en annan” („Jeśli o tobie zapomnę, stanę się kimś innym”, wyd. polskie Lokator 2015, przeł. Justyna Czechowska, il. Zofia Dzierżawska), a dwa lata później, powieść „En kärleksförklaring” („Wyznanie miłości”). Jesienią 2014 roku ukazała się kolejna książka Linde “Norrut aker man for att do” („Na Północ jedzie się, żeby umrzeć”), która podbiła serca krytyki i publiczności. W Polsce jej wiersze drukowane były w czasopismach „Portret”, „Tekstualia” i „Rita Baum” oraz prezentowane w ramach projektu „Wiersze w metrze” w Warszawie. Ida Linde pracuje w najbardziej prestiżowej w Skandynawii szkole pisarkiej Biskops-Arnö, mieszka z rodziną w Sztokholmie.

•••

Ida Linde was born in 1980, grew up in Umeå but now lives in Stockholm where she is a teacher of Creative Writing at Biskop-Arnös Writers School, one of Sweden’s most prestigious writing schools. She debuted in 2006 with the poetry collection/poetic prose novel “Maskinflickans testament” (“The Machine Girl’s Will”) that revolves around football and personal loss. Linde has written a variety of critically acclaimed novels, among them “En kärleksförklaring” (“A Declaration of Love”) and “Norrut åker man för att dö” (“You Go North in Order to Die”). Her second collection of poems “Räkneboken” (“Counting Book”), is as much a collection of aphorisms that it is a veritable textbook. She also writes and directs for theater. Linde’s book “Om jag glömmer dig blir jag en annan” („If I Forget You, I Will Become Someone Else“) was published in Poland in 2015.

Alain Mabanckou


Urodził się w 1966 roku w Republice Konga (dawniej Kongo Brazzaville), jest obywatelem francuskim. Ukończył studia prawnicze w Paryżu, obecnie wykłada literaturę frankofońską i afroamerykańską na University of California w Los Angeles. Jest autorem tomików poetyckich, książek dla dzieci i dziesięciu powieści, między innymi o doświadczeniach współczesnej Afryki i afrykańskiej diaspory we Francji. „Kielonek”, opublikowany we Francji w 2005 roku, przyniósł mu rozgłos i nagrodę Prix des Cinq Continents. Za kolejną powieść, „Zwierzenia jezozwierza”, rok później otrzymał prestiżową Prix Renaudot. W Polsce nakładem wydawnictwa Karakter ukazały się oprócz „Kielonka”: „African Psycho”, „Black bazar”, „Jutro skończę 20 lat” oraz najnowsze „Zwierzenia jeżozwierza” (2015). W 2015 nominowany do nagrody The Man Booker International Prize.

Strona Autora: www.alainmabanckou.com

•••

Alain Mabanckou (b. 1966) is a novelist, poet, essayist and academic, a French citizen born in the Republic of the Congo, he is currently a Professor of French Literature and Francophone Studies at the University of California Los Angeles (UCLA). He is best known for his novels and non-fiction writing depicting the experience of contemporary Africa and the African diaspora in France. His first novel “Bleu-Blanc-Rouge” won him the Grand prix littéraire d’Afrique noire in 1999. Mabanckou is best known for his fiction, notably “Verre Cassé” and “Mémoires de porc-épic” which garnered the Prix Renaudot, one of the highest distinctions in French literature. Mabanckou’s work has been published in fifteen languages. African Psycho (2007), Broken Glass (2009), Black Baazar (2012) Tomorow I will be Twenty (2013), Blue White Red (2013), Letter To Jimmy (2014) and The Lights of Pointe-Noire (2015) have been translated into English. Finalist of The Man Booker International Prize 2015.

Współpraca: Wydawnictwo KARAKTER

Paul McVeigh


Urodził się w Belfaście i tam zaczynał karierę literacką jako dramaturg. Po przeprowadzce do Londynu pisał scenariusze do seriali komediowych, następnie zaś opowiadania. Utwory McVeigha były publikowane w licznych periodykach literackich i antologiach, adaptowane na audycje w BBC Radio 4 i BBC Radio 5. W kwietniu 2015r. ukazała się debiutancka powieść autora „The Good Son”. Laura van den Berg nazwała McVeigha „szalenie ważnym nowym talentem”, a zdobywca Pulitzera Robert Olen Butler opisał jego prozę jako „dzieło geniuszu”. McVeigh jest dyrektorem London Short Story Festival i wicedyrektorem Word Factory, wiodącego brytyjskiego salonu literackiego poświęconego opowiadaniu.

•••

Paul McVeigh was born in Belfast where he began his writing career in theatre. He moved to London where he wrote comedy shows, before turning to short stories. His short fiction has been published in journals and anthologies, been commissioned by BBC Radio 4 and read on BBC Radio 5. His debut novel The Good Son was published in April 2015. Paul has been called ‘A wildly important new talent’ by Laura van den Berg and his writing described as ‘A work of genus’ by Pulitzer Prize-winner Robert Olen Butler. Paul is Director of London Short Story Festival and Associate Director at Word Factory, the UK’s leading short story salon.

Weronika Murek


Urodzona w roku 1989 w Bytomiu. Absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego, aplikantka adwokacka, laureatka polskiej edycji konkursu na najlepszą europejską flash fiction Flash Europa 28, autorka książki „Uprawa roślin południowych metodą Miczurina” (Wydawnictwo Czarne, 2015), laureatka Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2015 za „Feinweinblein”.

Gościem jedenastej edycji MFO będzie Weronika Murek, autorka głośnego zbioru opowiadań “Uprawa roślin południowych metodą Miczurina” (Czarne 2015), o którym Dariusz Nowacki napisał: “[…] nie ma słabych punktów. To proza świetna językowo, inteligentna i niezwykle obiecująca. I chyba można o niej powiedzieć, że jest jak głos dobiegający z innego świata – w najlepszym znaczeniu tego porównania”, a Beata Kolarczyk – “Sądzę, że już od dawna wśród polskiej literatury nie było tak odważnego formalnie debiutu.” Na festiwalu Weronika Murek przeczyta premierowy tekst napisany specjalnie dla nas.

•••

Weronika Murek (b. 1989 in Bytom) – graduated from the Faculty of Law and Administration at the University of Silesia. She’s currently a legal trainee. Selected as one of the 5 best Polish authors for the flash fiction project “Flash Europa”. Her first book, “Growing Southern Plants by the Michurin Method” was published by Czarne in 2015. Also in 2015 Murek was awarded the Gdynia Prize for the Best Theatre Play (for “Feinweinblein”).

Dariusz Muszer


Urodzony w roku 1959 w Górzycy na Ziemi Lubuskiej. Prozaik, poeta i tłumacz. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Debiutował w 1980 roku w podziemnym piśmie studenckim „Wprost”. Jest autorem licznych publikacji: opowiadań, wierszy, recenzji, reportaży, esejów, felietonów, bajek, piosenek, sztuk teatralnych i słuchowisk.
Pisze po polsku i niemiecku. Od 1988 roku mieszka na stałe w Hanowerze. Opublikował kilka tomów poezji, m.in. „Pestki i ogryzki” (1989), „Die Geliebten aus R. und andere Gedichte” (1990), „Księga zielonej kamizelki” (1996), „Jestem chłop” (2004), „Wszyscy moi nieznajomi” (2004), „Zapomniany strajk” (2012), nowelę „Człowiek z kowadłem” (2013) oraz powieści: „Ludziojad” (1993), „Die Freiheit riecht nach Vanille” (1999, wyd. pol. „Wolność pachnie wanilią”, 2008), „Der Echsenmann” (2001), „Niebieski” (2006), „Gottes Homepage” (2007, wyd. pol. „Homepage Boga”, 2013), „Lummick” (2009) i „Schädelfeld” (2015).
Strona internetowa: www.dariusz-muszer.de

•••

Dariusz Muszer, b. 1959 in Poland, is a prose writer, poet and a translator. Graduated from the law faculty at the Adam Mickiewicz University in Poznan. He debuted in 1980 in the underground student periodical “Wprost”. He’s the author of numerous publications – short stories, poems, reviews, non-fiction pieces, essays, fairy-tales, songs, plays and radio dramas. Muszer writes both in Polish and German; since 1988 he’s been living in Hannover. He’s the author of poetry collections: “Pestki i ogryzki” (1989), “Die Geliebten aus R. und andere Gedichte” (1990), “Księga zielonej kamizelki” (1996), “Jestem chłop” (2004), “Wszyscy moi nieznajomi” (2004), “Zapomniany strajk” (2012), of a novella “Człowiek z kowadłem” (2013) and novels “Ludziojad” (1993), “Die Freiheit riecht nach Vanille” (1999), „Der Echsenmann” (2001), “Niebieski” (2006), “Gottes Homepage” (2007), „Lummick” (2009) and “Schädelfeld” (2015).

Author’s website: www.dariusz-muszer.de

Kalin Terzijski


Urodzony w roku 1970 w Sofii. Ukończył liceum o kierunku przyrodniczo-matematycznym, a następnie medycynę. Jednocześnie pracował jako stolarz, ankieter, sanitariusz i pielęgniarz. Po skończeniu studiów przez cztery lata był lekarzem szpitala psychiatrycznego, po czym poświęcił się wyłącznie twórczości literackiej. Wydał sześć tomów opowiadań, trzy tomiki wierszy i cztery powieści. Jest też autorem scenariuszy radiowych i telewizyjnych. Jego tom opowiadań „Има ли кой да ви обича” („Czy jest was komu kochać”) został w 2011 r. wyróżniony nagrodą literacką Unii Europejskiej, a jego polska premiera w przekładzie Hanny Karpińskiej będzie miała miejsce w Książkowych Klimatach latem 2015 roku.

•••

Kalin Terziiski was born in 1970 in Sofia. He graduated from medicine at the Medical Institute in Sofia, and for four years worked as a psychiatrist in the second largest psychiatric hospital in Bulgaria. However, he says, “because young doctors were receiving very low wages, making it hard to live”, he started writing for newspapers and magazines. During this time, he wrote a series of stories and cutting-edge alternative texts for magazines. At the beginning of 2000, he quit his job and devoted his whole time to writing, working for television and radio, and writing collections of short stories between 2007-2010. In 2006, he became a member of the literary alternative club ‘Litertura dictatorship’. In 2011 Terziiski was awarded European Union Prize for Literature for the collection of stories “Има ли кой да ви обича” (“Is there anybody to love you”).

 

Wizyta Kalina Terzijskiego we Wrocławiu organizowana jest we współpracy z wydawnictwem Książkowe Klimaty.