Goście 13. MFO

Goście

Jakub Żulczyk



Urodzony w roku 1983. Jest prozaikiem i scenarzystą. Zadebiutował w 2006 roku powieścią „Zrób mi jakąś krzywdę”, a w 2008 wydał „Radio Armageddon”, zaadaptowany w 2014 roku na scenę Wrocławskiego Teatru Współczesnego. W 2010 ukazał się „Instytut”, a w 2011 – „Zmorojewo” i „Świątynia”. Za powieść „Ślepnąc od świateł” (2014) otrzymał nominacje do „Paszportów” tygodnika Polityka i Gwarancji Kultury – nagrody TVP Kultura. Pomysłodawca, współautor i współscenarzysta serialu “Belfer” (Canal plus) oraz serialu na podstawie swojej powieści “Ślepnąc od świateł” (HBO, 2018). W 2017 roku ukazała się jego najnowsza powieść “Wzgórze psów”.

•••

Jakub Żulczyk (1983) is a prose writer and screenwriter. He debuted in 2006 with the novel “Zrób mi jakąś krzywdę” (Harm me somehow), in 2008 he published “Radio Armageddon” which in 2015 was adapted for the stage of the Wroclawski Teatr Współczesny. Żulczyk is also the author of the novels “Instytut” (2010), “Zmorojewo” and “Świątynia”. For “Ślepnąc od świateł” (“Blinded by the Lights”, 2014) he was nominated to “Polityka” Passports Award and Gwarancje Kultury Prize. He is the co-author and co-screenwriter of the “Belfer” television series (Canal plus) based on his idea, as well as of the “Blinded by the lights” series (HBO, 2018). In 2017 his most recent novel – “Wzgórze psów” (The Dog Hill) was published.

David Zábranský


Urodził się w roku 1977 w Pradze. Z wykształcenia prawnik, zadebiutował w 2006 r. powieścią „Slabost pro každou jinou pláž” (Słabość do innych plaż), za którą uzyskał prestiżową czeską nagrodę Magnesia Litera w kategorii Odkrycie Roku. Następnie wydał nowele „Šternův pokus milovat” (Štern próbuje kochać), „Kus umělce” (Kawał artysty) i „Edita Farkaš”. Jego najnowszą książką jest obszerna powieść „Martin Juhás čili Československo” (Martin Juhás czyli Czechosłowacja), która przyniosła mu nominację do nagrody Magnesia Litera, tym razem w kategorii Książka Roku. Zábranský pisze też dla teatru, w 2016 r. miała premierę w Pradze jego bardzo dyskutowana i nagradzana sztuka „Herec a truhlář Majer mluví o stavu své domoviny” (Aktor i stolarz Majer mówi o stanie swojej ojczyzny). Najnowsza powieść Zábranskiego poświęcona migracji i rządom Donalda Trumpa ukaże się w listopadzie 2017 r. w brneńskim wydawnictwe Větrné Mlýny.

•••

David Zábranský was born in 1977 in Prague. A lawyer by education, he debuted in 2006 with the novel „Slabost pro každou jinou pláž” (Any Beach But This) which won the prestigious Magnesia Litera Award as a Discovery of the Year. Later he published stories „Šternův pokus milovat” (Stern’s Attempt to Love), „Kus umělce” (Piece of an Artist) and „Edita Farkaš”. His most recent book is a novel „Martin Juhás čili Československo” (Martin Juhás or Czechoslovakia) for which Zábranský was nominated to Magnesia Litera (this time for the Book of the Year). Zábranský also writes for theatre, his widely discussed and awarded play „Herec a truhlář Majer mluví o stavu své domoviny” (Actor and capenter Majer talks about teh state of his homeland) was adapted for stage in 2016 in Prague. Zábranský’s next novel about migration and Donald Trump’s rule will be published in November 2017 in the Brno publishing house Větrné Mlýny.

Daniel Wisser


Urodził się w 1971 roku w Klagenfurcie, mieszka w Wiedniu. Od 1990 roku publikuje prozę, poezję i teksty dla radia, pracuje jako redaktor i wydawca literatury współczesnej. Debiutancka powieść Wissera „Dopplergasse acht” ukazała się w 2003 roku. Autor jest laureatem Austriackiego Stypendium Państwowego w dziedzinie literatury 2007. W 2011 ukazała się powieść „Standby”. Za kolejną powieść „Ein weißer Elefant” (Biały słoń, 2013) otrzymał między innymi stypendium Miasta Wiednia im. Eliasa Canettiego, którego laureatem był jeszcze trzykrotnie. Zbiór opowiadań „Kein Wort für Blau” („Nie ma słowa na niebieski”) ukazał się w 2016. W 2017 po zmianie wydawcy Wisser opublikował powieść „Löwen in der Einöde” („Lwy na pustkowiu”).

Wizytę Daniela Wissera w Polsce wspiera Austriackie Forum Kultury WAW.

•••

Daniel Wisser – born 1971 in Klagenfurt, lives in Vienna. Since 1990, he has written prose, poetry and radio-phone works and works as editor and publisher of contemporary literature. His debut novel “Dopplergasse acht” (Doppler Lane Number Eight) was published in 2003. Daniel Wisser received the Austrian State Scholarship for Literature in 2007. In 2011 the novel “Standby” was published. For his next novel “Ein weißer Elefant” (A White Elephant, 2013), Wisser was (among other prizes) awarded the Elias Canetti Scholarship of the City of Vienna, which he has since then been awarded three times. A collection of short prose titled “Kein Wort für Blau” (No Word for Blue) was published in 2016. In 2017 Wisser changed the publishing company, and published his novel “Löwen in der Einöde” (“Lions on the Plane”).

Paulina Wilk


Pisarka, felietonistka i publicystka. Autorka książek „Lalki w ogniu. Opowieści z Indii” (2011), „Znaki szczególne” (2014), zbioru felietonów „Między walizkami” (2017), a także serii bajek o Misiu Kazimierzu (2013-2015). W listopadzie 2017 r. nakładem Wydawnictwa Literackiego ukaże się jej nowa książka non-fiction „Pojutrze. O miastach przyszłości”. Jest członkiem redakcji kwartalnika „Przekrój”, współpracuje z działem zagranicy tygodnika „Polityka”, a także z magazynami podróżniczymi „National Geographic”, „Traveler” i „Kontynenty”. Wcześniej przez wiele lat związana z działem kultury „Rzeczpospolitej”. Współtwórczyni Fundacji „Kultura nie boli”, która od 2013 r. organizuje międzynarodowy Big Book Festival w Warszawie, a od 2017 r. prowadzi nowe centrum literackie – Big Book Cafe.

•••

Paulina Wilk is a writer, columnist and publicist. Author of books “Lalki w ogniu. Opowieści z Indii” (Dolls in fire. Stories from India) (2011), “Znaki szczególne” (Distinguishing marks), collection of columns „Między walizkami” (Between the suitcases) and a series of fairytales about Bear Kazimierz (2013-2015). Her new non-fiction book “Pojutrze. O miastach przyszłości” (Day after tomorrow. About cities of future) will be published in November 2017. She is a member of the editorial team of “Przekrój” quarterly, a contributor to “Polityka” weekly and travel magazines – “National Geographic”, “Traveler” and “Kontynenty”. In the past she was also a contributor of culture column in “Rzeczpospolita” daily. Co-founder of the “Kultura nie boli” foundation, which organizes international Big Book Festival in Warsaw (since 2013), since 2017 she runs a new literary centre – Big Book Café.

Anna Wanik


Bohemistka, tłumaczka języka czeskiego, koordynatorka Literackiego Budżetu Obywatelskiego w ramach Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016, założycielka Fundacji Kukatko. Na zlecenie Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP stworzyła projekt „Polska? Z czym to się je”, który był jedną z najciekawszych kampanii kulturalnych propagujących polską żywność w Republice Czeskiej.

Dimitri Verhulst


Urodzony w roku 1972 w Aalst. Belgijski prozaik i poeta, zadebiutował w 1999 roku zbiorem opowiadań „Pokój obok” („De kamer hiernaast”). W 2003 roku została opublikowana jego książka „Problemski Hotel” (polskie wydanie 2013, Claroscuro, w przekładzie Sławomira Paszkieta), w której opisał życie mieszkańców ośrodka dla uchodźców w Arendonk (Belgia). Powieść ukazała się w kilkunastu krajach, została wpisana na listę „Unesco Collection of Representative Works” (Lista dziedzictwa literackiego UNESCO). W 2006 roku Verhulst wydał kolejną powieść, „De helaasheid der dingen”, za którą w 2007 r. otrzymał nagrodę Gouden Uil i Złotą Zakładkę czasopisma Humo. Książka ta doczekała się ekranizacji filmowej nagrodzonej na MFF w Cannes (polski tytuł filmu „Boso, ale na rowerze”) i nagród środowiska filmowego W 2008 roku ukazała się powieść pt. „Godverdomse dagen op een godverdomse bol” („Przeklęte dni na przeklętym globie”) uhonorowana nagrodą Libris (2009 r.). Późniejsze książki Verhulsta to między innymi „Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten” („Monolog kogoś, kto się przyzwyczaił do mówienia do siebie”, 2011), „De laatkomer” („Spóźniony przybysz”, 2013) czy „Het leven gezien van beneden” („Życie widziane od dołu”, 2016).

Wizytę Dimitriego Verhulsta w Polsce wspierają Flanders Literature oraz Flanders State of Art.

•••

Dimitri Verhulst (b. 1972 in Aalst) is a Belgian prose writer and poet, who made his debut in 1999 with the collection “De kamer hiernaast” (The Room Next Door). He is the award winning author of poetry, plays, and fifteen novels. He has won the Libris Prize, one of the most prestigious literature prizes in the Dutch language, and his work has appeared in 25 languages. His novel “Problemski Hotel” has been inscribed in the List of the Unesco Collection of Representative Works and the movie based on “The Misfortunates” won the Prix Art et Essai at The Cannes Film Festival.

Krzysztof Varga


Prozaik, felietonista „Gazety Wyborczej”; autor między innymi powieści „Chłopaki nie płaczą”, „Tequila”, „Nagrobek z lastryko” (nominacja do Nike) oraz „Aleja Niepodległości” i „Trociny”, a także zbioru prozy „Bildungsroman” i tomu „45 pomysłów na powieść”. W 2014 ukazały się eseje „Czardasz z mangalicą”, w 2015 – powieść „Masakra”, w 2016 trzecia i ostatnia część węgierskiej trylogii – „Langosz w jurcie”, a w 2017 zbiór opowiadań „Egzorcyzmy księdza Wojciecha”.

•••

Krzysztof Varga – Polish writer and journalist, contributor of “Gazeta Wyborcza” and other newspapers. He has published the following books: „Chłopaki nie płaczą” (Boys Don’t Cry), prose collection „Bildungsroman”, and “45 pomysłów na powieść” (45 ideas for a novel). In 2014 he published “Czardasz z mangalicą” (Czardas with mangalica), in 2015 the novel “Masakra” (“Massacre”), in 2016 the third and last part of the Hungarian trilogy – “Langosz w jurcie” (Langosz in the jurta). In 2017 – most recent collection “Egzorcyzmy księdza Wojciecha” (Exorcisms of Priest Wojciech).

Marek Vadas


Urodził się w słowackich Koszycach w 1971. Studiował estetykę i słowacystykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie. Interesuje się kynoterapią. Odbył trzynaście długich podróży do Afryki, odwiedzając Kamerun, Czad, Gabon i Nigerię. Debiutował w 1994 roku książką „Mała powieść”. Jest autorem kilku zbiorów opowiadań, w tym „Prečo sa smrtka smeje” (Dlaczego kostucha się śmieje, 2003), „Liečiteľ” (Uzdrowiciel, 2006, wyd. polskie w 2017 w przekładzie Małgorzaty Dambek – Książkowe Klimaty), and „Čierne na čiernom” (Czarne na czarnym, 2013). Za „Uzdrowiciela” uhonorowany prestiżową nagrodą literacką Anasoft Litera, dwa lata wcześniej za „Bajki z czarnej Afryki” nominowany do nagrody BIBIANA za najlepszą książkę dla dzieci. Od czasu swojej pierwszej wyprawy do Afryki uważa, że nie istnieje coś takiego, jak stracony czas. Tłumaczony na czeski, ukraiński, niemiecki, polski, węgierski, hiszpański, koreański, chiński.

•••

Marek Vadas is a Slovak writer born in Košice in 1971. A regular visitor to equatorial Africa, he has become an adviser to the king of Nyenjei, a small kingdom in Cameroon. He is the author of a novel, “Malý roman” (A Little Novel, 1994), several collections of short stories, including “Prečo sa smrtka smeje” (Why the Grim Reaper Laughs, 2003), “Liečiteľ” (The Healer, 2006), and “Čierne na čiernom” (Black on Black, 2013), as well as a book of African fairytales for children and “Útek” (The Escape). His fiction combines traditional African narrative forms with European modernism. Vadas’s books have been translated into Czech, Ukrainian, German, Polish, Hungarian, Spanish, South Korean; Slovene and Chinese translations are underway. In 2007 his collection “The Healer” received the Anasoft Litera prize, Slovakia’s most prestigious literary award.

Krisztina Tóth


Urodzona w roku 1967. Należy do najbardziej znanych węgierskich autorów, jest laureatką wielu nagród literackich. Mieszka w Budapeszcie, gdzie tłumaczy poezję z francuskiego i wykłada twórcze pisanie. Opublikowała dziesięć zbiorów poezji i sześć prozy. Jej powieść „Akvárium” nominowano do niemieckiej Internationaler Literaturpreis. Jej utwory tłumaczono między innymi na angielski, niemiecki, francuski, polski, fiński, szwedzki, czeski i hiszpański. Tóth jest też autorką książek dla dzieci. Jej ostatni zbiór poezji nosi tytuł „Világadapter” (2016), a najnowsza publikacja to zbór felietonów „Parducpompa” (2017). W Polsce ukazały się opowiadania „Linie kodu kreskowego. Piętnaście historii” (Książkowe Klimaty 2016, tłum. Anna Butrym) oraz „Pixel” (Studio Emka 2014, tłum. Klara Anna Marciniak).

•••

Krisztina Tóth (1967) is one of the best known Hungarian authors, recipient of numerous literary prizes. She lives in Budapest where she translates French poetry and teaches creative writing. She has published ten volumes of poetry and six prose volumes to date. Her novel “Aquarium” figured on the shortlist of the German Internationaler Literaturpreis. Krisztina’s works have been translated into many languages, including English, German, French, Polish, Finnish, Swedish, Czech and Spanish. She is the author of children books. Her latest volume of poetry is “World Adapter” (2016), and her latest publication is a volume of feuilletons entitled “Panther’s Pomp” (2017).

Justyna Sobolewska


Krytyczka literacka, dziennikarka tygodnika „Polityka”. Wcześniej pracowała w „Przekroju” i „Dzienniku”. W 2012 ukazała się jej „Książka o czytaniu, czyli resztę dopisz sam” w Wydawnictwie Polityki. Wydanie rozszerzone „Książki o czytaniu” ukazało się w Wydawnictwie Iskry ( 2016). Zasiada w jury Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej „Silesius” oraz w kapitule Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza. Laureatka PIK-owego Lauru (2015) przyznawanego przez Polską Izbę Książki za popularyzację czytelnictwa w kategorii mediów drukowanych. Mieszka w Warszawie.

•••

Justyna Sobolewska – literary critic and journalist of „Polityka” weekly. She also worked for “Przekrój” and “Dziennik”. In 2012 she has published „Książka o czytaniu, czyli resztę dopisz sam” (A book about reading – write the rest alone). Its extended edition was published in 2016. A member of juries of the Silesius Wrocław Poetry Award and Witold Gombrowicz Literary Award. In 2015 she was awarded by the Polish Book Chamber for promoting readership in printed media.

Janusz Rudnicki


Jest stałym felietonistą „Gazety Wyborczej” i Xięgarni (TVN24). Za swoją literacką matkę uważa Kulturę paryską i „Twórczość”. W ramach Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania, we Wrocławiu prowadził m.in. warsztaty kreatywnego pisania. Jego proza tłumaczona była na język angielski, czeski, japoński, niemiecki, rosyjski, bułgarski i włoski. Debiutował zbiorem opowiadań „Można żyć” (1992). Opublikował m.in.: „Mój Wehrmacht”, „Chodźcie, idziemy”, nominowane do nagrody Nike i Europejskiej Nagrody Literackiej. Tom „Śmierć czeskiego psa” (2009 , wyd. II – 2017) znalazł się w finale Nike, był także nominowany do nagrody Gdynia, „Gwarancji Kultury” TVP Kultury oraz Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. W 2011 r. ukazało się drugie wydanie „Męki kartoflanej”, w 2013 „Trzy razy tak!”, rok później „Życiorysta”, a w roku 2017 „Życiorysta Dwa”. W roku 2016 ukazało się „Tango z książkami”, zbiór trzech audiobooków z trzech ostatnio wydanych przez niego książek. Czytają m.in.: Magda Cielecka, Andrzej Chyra, Agata Passent, Jan Peszek, Maciej Stuhr i Zbigniew Zamachowski.

•••

Janusz Rudnicki is a regular contributor to “Gazeta Wyborcza”, Xiegarnia (TVN24) and to the International Short Story Festival as creative writing tutor. His prose has been translated to English, Czech, Japanese, German, Russian, Bulgarian and Italian. Rudnicki debuted with “Można żyć” collection (It’s a Living, 1992). He also published “Mój Wehrmacht” (My Wehrmacht), “Chodźcie, idziemy” (Come On, We’re Going, nominated for the NIKE Prize and the European Prize for Literature). “Death of the Czech Dog”, published in 2009 and in 2017, was shortlisted for Nike, Gdynia and Angelus Literary Awards. In 2011 the second edition of “Męka kartoflana” (Potato pang) was published, in 2013 – “Trzy razy tak!” (Three times yes!), a year ago – „Życiorysta” and in 2017 – „Życiorysta Dwa”. In 2016 Magda Cielecka, Andrzej Chyra, Agata Passent, Jan Peszek, Maciej Stuhr i Zbigniew Zamachowski and other actors recorded three audiobooks „Tango z książkami” (Tango with books), reading excerpts from Rudnicki’s three books.

Vanda Rozenbergová


Urodziła się w 1971 r. w Bojnicach, mieszka w Prievidzy w środkowej Słowacji. Po ukończeniu liceum w Novákach skończyła studia dziennikarskie na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie. Pracowała jako nauczycielka, przygotowywała oferty cenowe na drewniane okna, pracowała też w firmie zajmującej się zakładami sportowymi. Od 2011 r. jest bibliografką w Bibliotece Regionu Górnej Nitry (Hornonitrianska knižnica) w Prievidzy. Jej opowiadania znalazły się trzykrotnie (2001, 2005, 2006) w finale słowackiego konkursu Poviedka (Opowiadanie). Jako autorka współpracowała też z programem radiowym Miniromán (Minipowieść). W 2011 r. ukazał się jej zbiór opowiadań „Vedľajšie účinky chovu drobných hlodavcov” (Skutki uboczne hodowli drobnych gryzoni), a rok później powieść „Moje more” (Moje morze). W 2015 r. opublikowała zbiór opowiadań „Slobodu bażantom” (Wolność dla bażantów), który znalazł się w finale najbardziej prestiżowej słowackiej nagrody za prozę Anasoft Litera oraz przyniósł jej Nagrodę Targów Biblioteka (Cena Bibliotéky) w Bratysławie przyznawaną najlepszej pisarce. Jej ostatnią książką jest powieść „Muž z jamy a deti z lásky” (Mężczyzna w dołku, a dzieci z miłości), która ukazała się wiosną 2017 r. Zajmuje się też twórczością plastyczną, maluje obrazy na szkle. Miała dwie samodzielne wystawy, jest też autorką obrazów, które znalazły się na okładkach jej dwóch ostatnich książek.

•••

Vanda Rozenbergová.

After studying journalism at Bratislava’s Comenius University and trying her hand at a variety of jobs, since 2011 Vanda Rozenbergová has been a bibliographer in the Upper Nitra Regional Library in Prievidza, in central Slovakia, where she lives. Her short stories were shortlisted for Poviedka, the annual short story competition, in 2001, 2005, 2006. In 2011 she published her first collection of short stories “Vedľajšie účinky chovu drobných hlodavcov” (The Side Effects of Keeping Small Rodents), followed in 2012 by a novel, “Moje more” (My Sea). Her short story collection, “Slobodu bažantom” (Freedom for Pheasants), for which she has designed the book cover, was shortlisted for Slovakia’s most prestigious literary prize, the Anasoft Litera. Her most recent book, the novel “Muž z jamy a deti z lásky” (Man in depression, Children of Love) was published in May 2017.

Joanna Oparek


Poetka, pisarka, dramatopisarka. Ukończyła psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim, pracowała jako dziennikarka, dyrektor kreatywny w agencji reklamowej i scenarzystka. Debiutowała w Przekroju powieścią w odcinkach. Opublikowała tomy poetyckie: „Po kostki w niebie” (2003),„Czerwie” (2012), „Berlin Porn” (2015), powieści: „Mężczyzna z kodem kreskowym”(2004), „Jesień w Nowym Jorku”(2006), „Loża” (2012) oraz sztukę teatralną „Projekt Ameryka”(2010). Jako dramatopisarka współpracowała z Teatrem Starym w Krakowie i Teatrem Nowym w Krakowie, gdzie w 2014 roku odbyła się premiera jej dramatu „Wężowisko”. Brała również udział w międzynarodowym projekcie Kraków-Berlin XPRS, przygotowanym przez Narodowy Stary Teatr w Krakowie i Maxim Gorki Theater w Berlinie. We współpracy z galerią Otwarta Pracownia, tworzy niezależną scenę teatralną w Krakowie. Aktualnie współtworzy międzynarodowy projekt teatralny „Game over? – o budowaniu ponadnarodowych relacji.”

•••

Joanna Oparek – poet, novelist, playwright. She graduated from Faculty of Psychology at the Jagiellonian University. She worked as a journalist, creative director in an advertising agency and screenplay writer. Joanna Oparek debuted in Przekrój with serial novel. She published volumes of poetry: “Po kostki w niebie” (2003),”Czerwie” (2012), “Berlin Porn” (2015) , novels: “Mężczyzna z kodem kreskowym” (2004), “Jesień w Nowym Jorku” (2006), “Loża” (2012) and a play “Projekt Ameryka” (2010). As a playwright she collaborated with the National Stary Theatre in Krakow and Nowy Theatre in Krakow, where the premiere of her drama “Wężowisko” took place in 2014. She also took part in an international project Krakow-Berlin XPRS, organized by the National Stary Theatre in Krakow and Maxim Gorki Theater in Berlin. In collaboration with Otwarta Pracownia Gallery, she creates an independent theatre in Krakow.

Daniel Odija


Urodzony w roku 1974. Prozaik, dziennikarz. Mieszka w Słupsku. Autor zbioru opowiadań „Szklana huta” (2005) oraz powieści „Ulica” (2001), „Tartak” (2003), „Niech to nie będzie sen” (2008) i „Kronika umarłych” (2010). „Tartak” znalazł się finale Nagrody NIKE 2004, był także nominowany do Nagrody im. Józefa Mackiewicza. „Niech to nie będzie sen” w roku 2009 był nominowany do Europejskiej Nagrody Literackiej. „Kronika umarłych” przez Poznańskie Towarzystwo Wydawców Książek została uznana za „Książkę zimy 2009/2010” i była nominowana do Nagrody NIKE 2011. Odija jest także autorem słuchowisk, komentarzy do filmów dokumentalnych, libretta do baletu „Sny o wolności” oraz współscenarzystą krótkometrażowego filmu fabularnego „Basia z Podlasia”, który otrzymał nagrodę publiczności na festiwalu T-Mobile Nowe Horyzonty 2011. W 2004 na scenie teatru im J. Słowackiego w Krakowie odbyła się premiera spektaklu jego autorstwa, pt. „Tartak” w reż. Agnieszki Olsten. Z kolei w 2016 premiera spektaklu, pt. „Ulica” w reż. Iwo Vedrala w Nowym Teatrze w Słupsku. W czerwcu 2017 ukazał się komiks autorstwa Odiji, pt. „Stolp” we współpracy z rysownikiem Wojciechem Stefańcem, który rozpoczyna tzw. „Tetralogię Bardo”. Publikował m.in. w „Tygodniku Powszechnym”, „Gazecie Wyborczej”, „Playboyu” oraz antologiach literatury współczesnej. Jego opowiadania zostały przetłumaczone na kilkanaście języków, a powieści ukazały się w przekładzie na język francuski, niemiecki i ukraiński.

•••

Daniel Odija (b. 1974) is a prose writer and journalist living in Słupsk. He is the author of a short story collection „Szklana huta” (The Glassworks, 2005) and novels: „Ulica” (The Street, 2001), „Tartak” (The Sawmill, 2003, shortlisted for the 2004 NIKE Literary Award), „Niech to nie będzie sen” (Let It Not Be a Dream, 2008, shortlisted for the European Prize for Literature) and „Kronika umarłych” (The Chronicle of The Dead, 2010, longlisted for the 2011 NIKE Award). Odija is also the author of radio plays, docs’ commentaries, a ballet libretto („Dreams of Freedom”) and co-author of the short feature film „Basia from Podlasie” awarded at the 2011 T-Mobile New Horizons Festival. “The Sawmill” was adapted for stage in 2004 in the Słowacki Thetre in Kraków (dir. by Agnieszka Olsen). In 2016 “The Street” was also adapted for theatre by Iwo Vedral in the Nowy Theatre in Słupsk. In June 2017 a comic book by Odija was published (drawings by Wojciech Stefaniec) – first of the tetralogy “Bardo”. Odija has written for „Tygodnik Powszechny”, „Gazeta Wyborcza”, „Playboy” and various anthologies of contemporary literature. His books have been translated to French, German and Ukrainian.

Michał Nogaś


Dziennikarz prasowy i radiowy, choć z wykształcenia politolog. Przez szesnaście lat pracował w radiowej „Trójce”, od listopada 2016 roku jest dziennikarzem „Gazety Wyborczej”. Dużo czyta i często rozmawia z pisarzami z kraju i zagranicy; jego rozmowy publikowane są w „Magazynie Świątecznym”, „Wysokich Obcasach”, „Wysokich Obcasach Extra” i „Dużym Formacie”. Prowadzi program „Nogaś na stronie” (na www.wyborcza.pl) oraz profil na Facebooku o tej samej nazwie.

•••

Michał Nogaś – press and radio reporter, political scientist by education. He worked for Polish Radio Three for sixteen years, since November 2016 he is a journalist of “Gazeta Wyborcza”. He reads a lot and often talks with writers from Poland and abroad; these interviews are published in “Magazyn Świąteczny”, “Wysokie Obcasy”, “Wysokie Obcasy Extra” and “Duży Format” magazines. Author of the “Nogaś na stronie” programme (www.wyborcza.pl) and Facebook profile by the same name.

Ivana Myšková


Urodzona w roku 1981. Ukończyła Akademię Literacką w Pradze. W latach 2007-2013 pracowała w Czeskim Radiu (Vltava), obecnie jest wolnym strzelcem. Zadebiutowała w 2007 r. słuchowiskiem „Odpoledne s liliputem” (Popołudnie z liliputem). Opublikowała dwie książki: w 2012 r. nowelę „Nícení” (Zaognienie) oraz wiosną 2017 r. zbiór opowiadań „Bílá zvířata jsou velmi často hluchá” (Białe zwierzęta są bardzo często głuche).

•••

Ivana Myšková (b. 1981) is a graduate of the Literary Academy in Prague. Having worked for Czech Radio’s Vltava station from 2007 to 2013, she is now self-employed. Her debut work was the 2007 radio play “Odpoledne s liliputem” (An Afternoon with a Dwarf). Her first work of prose, “Nícení” (The Inflaming), appeared five years later. “Bílá zvířata jsou často hluchá” (White Animals Are Often Deaf), a collection of short stories, was published by Host in May 2017.

Miłka Malzahn


Pisarka, wokalistka, autorka tekstów piosenek, prezenterka radiowa. Absolwentka filozofii na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Debiutowała jako poetka w 1995. Laureatka Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie w 1995 roku. W 2013 roku uzyskała tytuł doktora nauk filozoficznych na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, zajmując się XIX-wieczną filozofią rosyjską. Pracuje w Radiu Białystok jako głos prowadzący słuchaczy przez wieczorne pasma, a także jako zawołana podróżniczka prowadzi rozmowy o wielkim i małym świecie w programie „Ucho na świat”. Książki: wiersze „Rzeczy wydarzone” oraz proza: „Baronowa późna jesień”, „Królowa rabarbaru” , „Nie ma mono”, „Fronasz”, „Kosmos w Ritzu”, „9 Mgnień wiosny byłego cara”. Jesienią ukaże się mikropowieść „W płaszczu świata”.

•••

Miłka Malzahn is a poet, prose writer and playwright, lyricist and vocalist, radio presenter. A graduate of the Nicolaus Copernicus University in Toruń, philosophy department. She debuted as a poet in 1995. In 2013 she acquired her PhD of the same university (thesis on the 19th century Russian philosophy). She works in Radio Bialystok. She has published short story collections – ”Baroness Late Autumn” (2001) and ”There’s No Mono”, a novel entitled ”The Queen of Rhubarb” (2004) and a book of poetry called ”Things that Have Transpired” (2001); she also has to her credit the trip-hop album Map (2004); she lives in Białystok. In the fall her new micro-novel will appear.

Tomasz Majeran


Urodzony w roku 1971. Opublikował książki poetyckie „Elegia na dwa głosy” (1994), „Ruchome święta” (2001), „Koty. Podręcznik użytkownika” (2002) i prozatorskie: „Xięga przysłów. Prolegomena do słownika Nowej Ery” (1997). W 2017 roku w wydawnictwie Wolno ukazały się „Koty…” w uaktualnionej wersji, z rysunkami Poli Dwurnik. Autor mieszka we Wrocławiu.

•••

Tomasz Majeran (b. 1971) – Polish writer. He has published books of poetry “Elegia na dwa głosy” (Elegy for two voices, 1994), “Ruchome święta” (Movable feasts, 2001), “Koty. Podręcznik użytkownika” (Cats. User’s manual, 2002) and books of prose: “Xiega przysłów. Prolegomena do słownika Nowej Ery” (The Book of Sayings. Introduction to the New Era Dictionary, 1997). In 2017 a new, updated edition of “Cats…” was published, with drawings by Pola Dwurnik. Tomasz Majeran lives in Wroclaw.

Zofia Król


Krytyczka literacka, literaturoznawczyni, doktor filozofii, szefowa działu literatury i redaktorka naczelna magazynu o kulturze dwutygodnik.com. Autorka książki „Powrót do świata. Dzieje uwagi w filozofii i literaturze XX wieku” (2013).

•••

Zofia Król – literary critic and scholar, doctor of philosophy, head of the literature department and editor-in-chief of the cultural magazine dwutygodnik.com. Author of the book “Powrót do świata. Dzieje uwagi w filozofii i literaturze XX wieku” (Return to the world. History of attention in the 20th century philosophy and literature, 2013).

Wojciech Kuczok


Urodzony w roku 1972. Prozaik, scenarzysta i speleolog. Autor powieści „Gnój”, „Senność” i „Spiski”, a także zbiorów opowiadań „Opowieści słychane”, „Szkieleciarki”, „Widmokrąg” i „Obscenariusz”. Ostatnio ogłosił tomik snów „Proszę mnie nie budzić” i powieść „Czarna”. Opublikował też tomy o tematyce filmowej „To piekielne kino” i „Moje projekcje” oraz zapiski z podróży „Poza światłem”. W 2004 otrzymał Nagrodę Literacką Nike i Paszport Polityki. Autor kilku scenariuszy filmowych, między innymi „Pręg” i „Senności” Magdaleny Piekorz. Odkrył kilka dużych jaskiń w Polsce, m. in. Niedźwiedzią Górną, uważaną za najpiękniejszą jaskinię Jury Krakowsko- Częstochowskiej.

•••

Wojciech Kuczok (1972) – is a prose writer, screenwriter and speleologist. Author of novels “Gnój” (Muck), “Senność” (Somnolence) and “Spiski” (Conspiracies), of short stories collections “Opowieści słychane” (Not Unheard Stories), “Szkieleciarki” (Skeleton Women”), “Widmokrąg” (Ghostring) and “Obscenariusz” (Obscreenplay) and of a travel book “Poza światłem” (Beyond the Light). In 2016 he published a collection of dreams “Proszę mnie nie budzić” (Please, don’t wake me up) and in 2017 – a novel “Czarna” (Black). In 2004 he received the Nike Literary Award.

Kim Ae-ran


Urodziła się w 1980 roku w południowokoreańskim Inczon. Jest absolwentką dramatopisarstwa na Korea National University of Arts. Zadebiutowała w 2002 roku opowiadaniem „W tym domu się nie puka”, które zdobyło Nagrodę Literacką Fundacji Daesan. Jest autorką zbioru
opowiadań „Biegnij, tato, biegnij!” (w 2005 otrzymał nagrodę gazety Hankook Ilbo, Kim została najmłodszą jej laureatką). W 2008 opowiadanie „Ślady od noża” zdobyło Nagrodę im. Yi Hyosŏka (Kim również została najmłodszą nagrodzoną w historii). Opublikowała także „Cieknie ślina”, „Smugi na niebie, „Moje ekscytujące życie” (bestsellerową powieść zaadaptowaną na film „My Brilliant Life” w reżyserii E J-yonga) oraz „Za oknem lato”. Kim jest laureatką także innych wyróżnień, w tym Nagrody Literackiej im. Kim Yu-jeonga, Nagrody im. Yi Sanga i francuskiej Prix de L’Inapercu.

Wizytę Kim Ae-ran w Polsce wspiera Arts Council Korea.

•••

Kim Ae-ran was born in 1980 in the city of Incheon. She earned her undergraduate degree in playwriting from Korea National University of Arts. Kim Ae-ran made her literary debut with a short story “No Knocking in This House” that won the Daesan Literary Award. She is the author of the short story collection “Run, Daddy, Run!” (Hankook Ilbo Literary Award in 2005, Kim was the youngest award winner ever). In 2008, her short story “Knife Marks” won the Yi Hyosŏk Literary Award (likewise, she was the youngest to ever be awarded this prize). She’s also the author of “Mouthwatering”, “Contrails”, “My Palpitating Life” (a bestselling novel later adapted into the film “My Brilliant Life”, dir. by E J-yong), and “Outside summer”. Kim has received a number of other literary awards, including Kim Yu-jeong Literature Prize, Yi Sang Literary Award, and the French Prix de L’Inapercu.

Arantxa Iturbe


Urodzona w roku 1964. Jest absolwentką medioznawstwa, pracuje jako prezenterka w Baskijskim Radiu. W 2000 roku zdobyła nagrodę Rikardo Arregi w dziedzinie dziennikarstwa. Pisuje do wielu gazet, w tym „El Diario Vasco” i „Gara”. Zadebiutowała jako pisarka zbiorem siedemnastu opowiadań “Ezer baino lehen” (Zanim cokolwiek innego, 1992), następnie opublikowała zbiór “Lehenago zen berandu” (Wcześniej było już za późno, 1995). Iturbe pracuje również dla teatru. Wspólnie z reżyserką Agurtzane Intxaurragą w 2003 i 2011 roku zdobyła przyznawaną przez Sociedad General de Autores y Editores (Stowarzyszenie Autorów i Wydawców) nagrodę Max Award. W 2006 ukazała się hybrydowa w formie książka Kontu-jaten (Trzymając się każdego słowa, 2006), w której Iturbe wychodzi od opowieści starej kobiety, dodając do każdej części historii krótki fikcyjny rozdział.

Wizytę Arantxy Iturbę w Polsce wspiera Etxe Pare.

•••

Arantxa Iturbe (1964) holds a degree in Media Studies and works as an announcer for Basque Radio. In 2000, she won the Rikardo Arregi Prize for journalism. She has also contributed to a number of newspapers, including “El Diario Vasco” and “Gara”. Her first narrative work was “Ezer baino lehen” [Before Anything Else] (1992, 17 short stories), then the collection “Lehenago zen berandu” [Earlier Was Already Late] in 1995. Iturbe turned to the theater in collaboration with director Agurtzane Intxaurraga and in 2003 and in 2011 won the Sociedad General de Autores y Editores (Society of Authors and Publishers) Max Award. In the distinguished hybrid book Kontu-jaten [Hanging on Every Word] (2006), Iturbe takes as a point of departure the testimony given by an old woman, and adds a short fictional chapter to each section of the declaration.

Jacek Hugo-Bader


Pisarz i reporter. Na stałe współpracuje z „Gazetą Wyborczą”. Ukończył studia pedagogiczne. Specjalizuje się w reportażach z Rosji i byłych republik sowieckich. Na rowerze przemierzył całą Azję Środkową, pustynię Gobi, Chiny, Tybet, a jezioro Bajkał przepłynął kajakiem. W zimie 2007 roku samotnie odbył podróż samochodową z Moskwy do Władywostoku, a trzy lata później autostopem podróżował przez Kołymę z Magadanu do Jakucka. Jego najbardziej znane książki to „Biała gorączka” (Czarne 2009), „Dzienniki kołymskie” (Czarne 2011), „Długi film o miłości. Powrót na Broad Peak” (Znak, 2014) i „Skucha” (Czarne/Agora 2016).

•••

Jacek Hugo-Bader – is a Polish reporter and journalist fascinated by Russia and the former Soviet Republics. Since 1990 he has worked for Gazeta Wyborcza newspaper. He travelled by bike through Central Asia, the Gobi Desert and China, and sailed through Lake Baikal in a canoe. In winter 2007 he made a lonely car journey from Moscow to Vladivostok which was the background of his first book “White Fever: A Journey to the Frozen Heart of Siberia”. In 2001 he made a solitary hitchhike across Russia – from Magadan to Yakutsk. Reports describing encountered people’s everyday lives were and later gathered and released in the book “Kolyma Diaries: A Journey into Russia’s Haunted Hinterland”.

János Háy


Urodzony w roku 1960 w Vámosmikoli. Węgierski poeta, prozaik i dramatopisarz. Bywa aktorem, artystą i ilustratorem własnych książek. Absolwent filologii rosyjskiej i historii, studiował na Uniwersytecie Szegedyńskim, studiował także estetykę na Uniwersytecie Budapeszteńskim. Członek Związku Pisarzy Węgierskich i Towarzystwa Pisarzy Literatury Pięknej. W 2016 roku Wielka Litera opublikowała „Syna ogrodnika” w przekładzie Jolanty Jarmołowicz. W 2004 roku na podstawie dramatu Haya „Geza – dzieciak” powstał spektakl Teatru Telewizji w reż. Zbigniewa Brzozy, tę samą sztukę wystawił on w Teatrze Studio w Warszawie rok później. W 2005 roku w Teatrze Polskim w Poznaniu wystawiono „Starego Franka Hernera” w reż. Iwony Kempy.

•••

Janos Háy (b. 1960 in Vámosmikoli) is an award-winning poet, short story writer, playwright and novelist. Occasional actor and artist, he is the illustrator of his own books. His published works include “Between Father And Mother”, “Above The Huge Universe” (stories), “Xanadu” (novel), “Gods” (poems), “The Beauty Of The Heart” (novel), “Moons And Suns” (stories, poems and drawings), “Welcome In Africa” (poems and stories), “The Home Of Trees, Grasses And Flowers” (poems and stories) and “I Will Go By Foot To You On The Passage” (poems and drawings). His plays include “Daddy Of Ferike Herner”, “Pityu Herda’s Son” and “The Stonewatcher”, which won several awards and has been translated into seven languages. In 2001 caused a sensation in Hungary with the premiere of his first play, “Géza-boy”.

Sylwia Chutnik


Urodzona w roku 1979. Pisarka, dramatopisarka i felietonistka „Polityki”, „Pani”, „Wysokich Obcasów” i „Gazety Stołecznej”. Doktorantka Instytutu Kultury Polskiej UW. Kulturoznawczyni, absolwentka Gender Studies na UW. Przewodniczka miejska po Warszawie. Członkini Związku Literatów Polskich. Działaczka na rzecz praw kobiet. Prowadziła w TVP Kultura programy „Cappuccino z książką” i „Zapomniani-odzyskani”. Obecnie współprowadzi „Barłóg literacki”. Autorka m.in. książek „Kieszonkowy Atlas Kobiet” (Ha!Art 2008), „Cwaniary” (Świat Książki 2012), „Jolanta” (Znak 2015), „Smutek cinkciarza” (Od deski do deski 2016) oraz „Warszawa Kobiet” (Biblioteka Polityki 2011), zbioru felietonów „Mama ma zawsze rację” (Mamania 2012) i zbioru opowiadań „W krainie czarów” (Znak 2014). Laureatka Paszportów Polityki 2008. Trzykrotnie nominowana do Nagrody Nike. W 2010 roku dostała Społecznego Nobla Fundacji Ashoka za działalność społeczną. W 2011 roku została laureatką nagrody Fundacji Polcul za działalność społeczną.

•••

Sylwia Chutnik (1979) – writer, playwright and columnist of “Polityka”, “Pani”, “Wysokie Obcasy” and “Gazeta Stołeczna” magazines. Cultural scientist with a degree in Gender Studies from the University of Warsaw. Additionally she works as city guide in Warsaw. Member of the Polish Writers Association. Women’s rights activist. Host of TVP Kultura programmes “Cappuccino z książką” and “Zapomniani-odzyskani”. Currently a co-host of “Barłóg literacki”. She’s the author of „Kieszonkowy Atlas Kobiet” (Pocket Female Atlas, 2008), „Cwaniary” (The Hustlers, 2012), „Jolanta” (2015), „Smutek cinkciarza” (Sadness of a shylock, 2016) and „Warszawa Kobiet” (Women’s Warsaw, 2011), collection of columns „Mama ma zawsze rację” (Mum is always right, 2012) and a short story collection „W krainie czarów” (In the fairyland, 2014). Awarded with a “Polityka” Passport Award. Three times nominee for the Nike Literary Award. In 2010 awarded with the Social Nobel by Ashoka Foundation. In 2011 Polcul Foundation awarded Chutnik for her social work.

Tomasz Broda


Rysownik, ilustrator, malarz, twórca masek i lalek z przedmiotów codziennego użytku, które prezentował m.in. w autorskim programie „Zrób sobie gębę” w TVP. Siedmiokrotny laureat Międzynarodowej Wystawy Satyrykon, nagrody dla ilustratora w konkursie Książka Roku 2008 Polskiej Sekcji IBBY oraz Nagrody Prezydenta Wrocławia. Prowadzi Pracownię Ilustracji na Wydziale Grafiki i Sztuki Mediów w Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu.