Goście 14. MFO – 6.10.2019

Goście

Martyna Bunda


Ukończyła Politykę Społeczną na Uniwersytecie Warszawskim i państwową szkołę muzyczną I st. w klasie gitary. Wychowana na Kaszubach, od 1994 r. mieszka w Warszawie. Matka dwóch córek. Od 18. roku życia – reporterka prasowa, co z perspektywy okazuje się najważniejszą szkołą. Oznacza setki odwiedzonych domów (Polacy lubią, gdy zdejmuje się buty), godziny rozmów prowadzonych z ludźmi – nierzadko w krańcowych, szczególnych sytuacjach. Do 2018 r. kierowniczka działu krajowego w tygodniku „Polityka”.

Kevin Barry


Jest autorem powieści „Beatlebone” (2015) i wielokrotnie nagradzanej „City of Bohane” (2011), a także zbiorów opowiadań „Dark Lies The Island” (2012) oraz „There Are Little Kingdoms”. Laureat między innymi IMPAC Dublin City Literary Award, Goldsmith’s Prize, Sunday Times EFG Short Story Prize i European Union Prize for Literature. Opowiadania Barry’ego publikowały „New Yorker”, „Granta”, „Stinging Fly”, „Tin House” i inne periodyki. Jego prozę tłumaczono na 16 języków. Barry jest także autorem sztuk teatralnych i radiowych oraz scenariuszy. Jego sztuka „Autumn Royal” miała premierę w 2017 roku, a film na podstawie „Dark Lies The Island” trafi do kin w drugiej połowie 2018 roku. Autor mieszka w irlandzkim hrabstwie Sligo.

•••

Kevin Barry is the author of the novels “Beatlebone” (2015) and “City Of Bohane” (2011) and the story collections “Dark Lies The Island” (2012) and “There Are Little Kingdoms” (2007). His awards include the IMPAC Dublin City Literary Award, the Goldsmith’s Prize, the Sunday Times EFG Short Story Prize and the European Union Prize for Literature. His stories have appeared in the “New Yorker”, “Granta”, “the Stinging Fly”, “Tin House” and many other journals. His work has been translated into 16 languages. He also writes plays, screenplays and radio plays. His play “Autumn Royal” tours this year and his feature film, “Dark Lies The Island”, opens in the second half of the year. He lives in County Sligo, Ireland.

Inga Žolude


Jest prozaiczką, eseistką i krytyczką literacką, mieszka na Łotwie. Autorka trzech powieści: „Silta zeme” [Ciepła ziemia] (2008), „Sarkanie bērni” [Czerwone dzieci] (2012), „Santa Biblia” (2013) oraz dwóch zbiorów opowiadań: „Ukojenie dla drzewa Adama” (polskie wydanie: KEW 2018) i „Opowiadania”. Obecnie pracuje nad drugą częścią debiutanckiej powieści, która na Łotwie stała się książką kultową. Žolude pisze teksty krytyczne, eseje i felietony dla największej łotewskiej gazety „Diena”. Stypendystka Fulbrighta, prowadzi warsztaty twórczego pisania między innymi na Uniwersytecie Łotewskim. Wielokrotnie nominowana do najważniejszych krajowych nagród, w 2011 otrzymała Literacką Nagrodę Unii Europejskiej za „Ukojenie dla drzewa Adama”. Prozę Žolude tłumaczono między innymi na francuski, niemiecki, szwedzki, węgierski, polski, litewski, słoweński i czeski, publikowano ją w antologiach, m.in. najlepszej literatury europejskiej 2014 (Dalkey Archive Press).

Wizytę Ingi Žolude w Polsce wspiera Kolegium Europy Wschodniej.

•••

Inga Žolude (born 1984) is a prose writer, essayist and literary critic based in her home country of Latvia. She is the author of three novels: “Warm Earth” (2008), “Red Children” (2012) “Santa Biblia” (2013); and two collections of short stories, “Solace for Adam’s Tree” (2010) and “Stories” (2015). She is currently working on the sequel to her first novel “Warm Earth”, which has become a cult book in Latvian literature. Inga Žolude writes literary criticism, essays, and a column in the biggest Latvian daily newspapers Diena. Žolude has been awarded a Fulbright scholarship, she is currently conducting a creative writing course at the University of Latvia and teaching at various creative writing workshops. Her works have been nominated for various awards of national significance, however the most visible award has been the European Union Prize for Literature 2011 for the collection of short stories “Solace for Adam’s Tree.” Individual stories and excerpts of her novels have been translated and published in anthologies in English, including the Best European Literature 2014 from Dalkey Archive Press, French, German, Swedish, Hungarian, Polish, Lithuanian, Slovenian, Czech, and other languages.

Daniel Odija


Prozaik, dziennikarz, animator kultury. Mieszka w Słupsku. Autor zbioru opowiadań „Szklana huta” (2005) oraz powieści „Ulica” (2001), „Tartak” (2005), „Niech to nie będzie sen” (2008) i „Kronika umarłych” (2010). „Tartak” znalazł się finale Nagrody NIKE 2004, był także nominowany do Nagrody im. Józefa Mackiewicza. „Niech to nie będzie sen” w roku 2009 był nominowany do Europejskiej Nagrody Literackiej. „Kronika umarłych” przez Poznańskie Towarzystwo Wydawców Książek została uznana za „Książkę zimy 2009/2010” i była nominowana do Nagrody NIKE 2011. W 2017 ukazał się komiks autorstwa Odiji, pt. „Stolp” we współpracy z rysownikiem Wojciechem Stefańcem, który rozpoczyna tzw. „Tetralogię Bardo”. Jego opowiadania zostały przetłumaczone na kilkanaście języków, a powieści ukazały się w przekładzie na język francuski, niemiecki i ukraiński. Jego najnowsza książka „Przezroczyste głowy” (Wyd. Literackie) będzie miała premierę 19 września tego roku.

Zofia Król


Krytyczka literacka, literaturoznawczyni, doktor filozofii, szefowa działu literatury i redaktorka naczelna magazynu o kulturze dwutygodnik.com. Autorka książki „Powrót do świata. Dzieje uwagi w filozofii i literaturze XX wieku” (2013). Jurorka Nagrody im. Witolda Gombrowicza oraz Nagrody Conrada.

Roman Kurkiewicz


Dziennikarz, redaktor, felietonista, społecznik i lewicowy aktywista, antyfaszysta, wykładowca akademicki, ostatnio instruktor w parku linowym. Studiował filozofię, pracował m.in. w Gazecie Wyborczej, TVP II, TV Polsat, Radiach – TOK FM, RDC, wykładowca Collegium Civitas, autor cyklicznych programów o książkach „Pod tytułem” w TOK FM, w latach 2014-2016 współautor wraz Janem Wróblem programu „Dwie prawdy” W TVN 24. Autor dwóch książek z wyborem felietonów z Tygodnika Przekrój (którego, był dwukrotnie redaktorem naczelnym: w roku 2002 i 2012). Obecnie felietonista Tygodnika Przegląd.

Anna Marchewka


Literaturoznawczyni, krytyczka literacka. Publikowała na łamach m.in. „Lampy”, „Znaku”, „Dwutygodnika”, „Tygodnika Powszechnego”, „Zadry”, „Chimery”. W miesięczniku „Znak” opiekuje się rubryką „Stacja: literatura”. Współprowadziła programy literackie w TVP Kultura i Radiu Kraków. Autorka książki „Ślady nieobecności. Poszukiwanie Ireny Szelburg”. Współtworzy Pracownię Pytań Krytycznych i prowadzi zajęcia przy Katedrze Krytyki Współczesnej UJ.

Przemysław Czapliński


Profesor zwyczajny; historyk literatury polskiej i europejskiej XX i XXI wieku, eseista, tłumacz, krytyk literacki; współtwórca Zakładu Antropologii Literatury (UAM, Poznań), kierownik specjalności krytycznoliterackiej, członek-korespondent Polskiej Akademii Nauk. Autor ponad dziesięciu książek – ostatnio: „Polska do wymiany” (2009), „Resztki nowoczesności” (2011), „Poruszona mapa” (2016). Redaktor tomów zbiorowych – m. in.: „Nowoczesność i sarmatyzm” (Poznań 2011), „Literatura ustna” (2011), „Kamp. Antologia przekładów” (współredaktor: Anna Mizerka; 2013). Kurator cyklów dyskusyjnych, m. in. „Moc truchleje. Debaty o polskim katolicyzmie” (Centrum Kultury Zamek, Poznań), „Bioklasy: segregacje i sojusze” (Warszawa 2016). „Nie-boskie narracje. O lęku i gniewie” (Teatr Polski, Poznań 2016/2017), „Prognozowanie teraźniejszości” (UAM, Poznań 2016/2017). Laureat nagród: im. Ludwika Frydego (1997), Fundacji im. Kościelskich (1998), im. Kazimierza Wyki (2004), im. Jana Długosza (2017).

Agnieszka Wolny-Hamkało


Pisarka. Opublikowała powieści „Zaćmienie” (Czarne 2013), „41 utonięć” (Iskry 2015) i „Moja córka komunistka” (W.A.B. 2018). Wydała także tom szkiców „Inicjał z offu” (Iskry 2013), poemat „Nikt nas nie upomni” (Hokus-Pokus 2016) oraz dziewięć tomów poezji: „Mocno poszukiwana” (1999), „Lonty” (2001), „Gospel” (2004), „Ani mi się śni” (2005), „Spamy miłosne” (2007), „nikon i leica” (2010), „Borderline” (2013), „Występy gościnne” (2014), „Panama smile” (2017). Jest także autorką dwóch książek dla dzieci: „Nochal czarodziej” (2007) (il. Antoni Wajda), „Rzecz o tym, jak paw wpadł w staw” (2011) (il. Józef Wilkoń) oraz redaktorką pięciu antologii opowiadań. Autorka sztuk teatralnych m.in. „Dzień dobry wszyscy umrzemy” („Dialog”, październik 2015), i „Nad rzeką, której nie było” (premiera w teatrze w Kielcach 26 maja 2018). W listopadzie 2016 Joanna Kaczmarek wyreżyserowała „Dzień dobry wszyscy umrzemy” w ramach cyklu Teatroteka. Felietonistka „Przeglądu” i „Rymsa”. Jej wiersze przełożono na piętnaście obcych języków. Nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia, Nagrody Mediów Publicznych Cogito i Nagrody Polskiej Sekcji IBBY (otrzymała wyróżnienie IBBY za książkę „Nikt nas nie upomni”). Laureatka nagrody Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Kuratorka literacka Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania. W listopadzie ukaże się jej nowa książka „Lato Adeli”.

Karmele Jaio Eiguren


Jest piszącą po baskijsku autorką, która opublikowała trzy zbiory opowiadań – „Hamabost zauri” (Piętnaście ran, 2004), „Zu bezain ahul” (Tak słaba jak ty, 2007) i „Ez naiz ni” (Nie ja, 2012) oraz dwie powieści – „Amaren eskuak” (Ręce mojej matki, 2006) oraz „Musika airean” (Muzyka w powietrzu, 2010). „Ręce mojej matki” ukazały się w angielskim przekładzie w renomowanym wydawnictwie Parthian Books – tłumaczenie nagrodzono PEN Translation Award. Ta sama powieść została zaadaptowana na film, który miał premierę na festiwalu filmowym w San Sebastian. Opowiadania Jaio wystawiane są również w teatrach oraz publikowane w antologiach baskijskich i międzynarodowych.

•••

Karmele Jaio Eiguren (1970) has written three collections of stories – “Hamabost zauri” [Fifteen Wounds] (Elkar, 2004; Heridas crónicas, 2010, Ttarttalo), “Zu bezain ahul” [As Weak As You] (2007, Elkar) and “Ez naiz ni” [Not Me] (2102, Elkar) – and two novels – “Amaren eskuak” [My Mother’s Hands] (2006, Elkar; Las manos de mi madre, Ttarttalo, 2008) and “Musika airean” [Music in the Air] (2010, Elkar; Música en el aire, Ttarttalo, 2013). “Amaren eskuak” [My Mother’s Hands, published in 2016, Parthian Books, UK], which was well received by Basque readers, has been adapted for the screen by Mireia Gabilondo and was presented at the Donostia-San Sebastian International Film Festival. English PEN have awarded Parthian the prestigious PEN Translates Award and a partial translation grant for “Amaren eskuak”. Jaio´s stories have also been adapted for the theatre.

Thomas Gunzig


Jest najczęściej nagradzanym belgijskim pisarzem swojego pokolenia. Autor wielu opowiadań, zdobywca Prix des Editeurs za „Le Plus Petit Zoo du monde”, Prix Victor Rossel za swoją pierwszą powieść „Mort d’un parfait bilingue”, a także the Royal Belgian French Language and Literature Academy Prize i prestiżowej Prix Triennal du Roman za powieść „Manuel de survie à l’usage des incapables”. Gunzig jest również scenarzystą, m.in. filmu „Zupełnie Nowy Testament”, który obejrzało na świecie dwa miliony widzów – wyróżniony nagrodą Magritte za najlepszy scenariusz, nominowany do Oscarów i Złotych Globów.

Magdalena Grzebałkowska


Jest reporterką, autorką bestsellerowych książek: „Ksiądz Paradoks. Biografia Jana Twardowskiego”, „Beksińscy. Portret podwójny” oraz „1945. Wojna i pokój”. Laureatka Nike Czytelników 2016. W najnowszej książce „Komeda. Osobiste życie jazzu” tworzy poruszający portret pokolenia, dla którego jazz był najpiękniejszą – i często jedyną – namiastką wolności.

Grzegorz Bogdał


Publikował opowiadania w „Chimerze”, „Twórczości” i „Piśmie”. W 2011 roku nominowany do głównej nagrody konkursu Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania. Jego debiutancka książka „Floryda” (Wydawnictwo Czarne, 2017) była nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia, Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza oraz Górnośląskiej Nagrody Literackiej „Juliusz”. Mieszka w Krakowie.

Pierre J. Mejlak


Urodził się na Malcie. Jego zbiór opowiadań Co pozwala powiedzieć noc (2011) został uhonorowany Europejską Nagrodą Literacką. Mejlak ma w swoim dorobku książki dla dzieci, adaptacje, powieści, dwa zbiory opowiadań. Jest laureatem wielu nagród, w tym pięciu edycji Maltańskiej Nagrody Literackiej, Eseistycznej Nagrody Wspólnoty Narodów oraz Morze Słów – Europejski Konkurs na Opowiadanie.
Jego pierwszy zbiór opowiadań dla dorosłych zatytułowany Czekam, aż spadniesz z deszczem został wydany w 2009 roku, zdobył uznanie czytelników i krytyków. Wiele z jego opowiadań zostało przełożonych na angielski, francuski, kataloński, portugalski, serbski, arabski, hiszpański czy włoski, były także czytane i prezentowane na licznych festiwalach w Europie i na Bliskim Wschodzie. Obsypana nagrodami powieść Południowy wiatr została zaadaptowana na trzynastoodcinkowy serial telewizyjny, wyświetlany przez maltańską NET TV. Dwukrotny laureat Maltańskiej Nagrody Dziennikarskiej Pierre J. Meljak pracował jako dziennikarz od 1999 do 2005 roku. Był korespondentem BBC, miał swoją kolumnę w dzienniku “In-Nazzjon”, pracował jako producent programów radiowych, między innymi 60 godzinnych dokumentów poświęconych legendom rocka. W Polsce w 2018 roku ukazał się zbiór Co pozwala powiedzieć noc w przekładzie Krzysztofa Szczurka (Wydawnictwo Książkowe Klimaty).