Goście 16. MFO

Goście

Łukasz Drobnik


Rocznik 1982; polski pisarz piszący głównie po angielsku; autor minipowieści „Nocturine” i „Cunninghamella” wydanych w jednym tomie w 2011 r. (Forma) oraz krótszych form, które ukazały się w pismach polskich (Lampa, Dwutygodnik, Wizje), amerykańskich (Atticus Review, Quarterly West, Foglifter) i brytyjskich (Lighthouse, Bare Fiction, Storgy). Wielki entuzjasta flash fiction i twórca promującego tę formę pisma błyski ( blyski.org — pierwszy numer w przygotowaniu). Angielska wersja „Nocturine” ukaże się w listopadzie nakładem amerykańskiego wydawnictwa Fathom Books.

Janusz Rudnicki


Urodzony w Polsce (1956). Pisarz, felietonista. Internowany w stanie wojennym, do Niemiec wyjechał w roku 1983. Studiował na uniwersytecie w Hamburgu, potem pałętał się po Europie (Praga, Luksemburg). Obecnie przyssał się do Warszawy jak magnes do lodówki. Od paru lat związany z Gazetą Wyborczą i TVN24 (program literacki „Xięgarnia”).

Debiutował zbiorem opowiadań „Można żyć”, potem napisał między innymi „Mój Wehrmacht”, „Chodźcie idziemy”, „Śmierć czeskiego psa”, „Trzy razy tak” i „Życiorysta” (I i II i III).

Oprócz wydań książkowych w Niemczech, Czechach i Bułgarii opowiadania jego tłumaczone były na włoski, węgierski, rosyjski, angielski i, po jaką cholerę nie wiadomo, ale japoński też. Jedno z nich, „Cierpienia głupiego Augusta”, ukazało się w Best European Fiction 2012. Jest, między innymi, laureatem nagrody im. Lindego (2014).

Jakub Żulczyk


Urodzony w roku 1983. Prozaik i scenarzysta. Autor bestsellerowej powieści „Ślepnąc od świateł” (wydanej również w Wielkiej Brytanii), która w samej tylko Polsce sprzedała się w ponad 300 tysiącach egzemplarzy, oraz współscenarzysta serialu HBO na jej podstawie, który okazał się być największym sukcesem polskiej telewizji ostatnich lat. Zadebiutował w 2006 roku powieścią „Zrób mi jakąś krzywdę”. Pomysłodawca, współautor i współscenarzysta serialowego hitu „Belfer” (Canal Plus). W 2017 roku ukazała się jego powieść „Wzgórze psów”, za którą otrzymał Warszawską Nagrodę Literacką oraz Wawrzyn Warmii i Mazur. Współpracował jako autor z TR Warszawa i WTW Wrocław. Jego ostatnia powieść „Czarne słońce”, która ukazała się w listopadzie 2019, od razu wzbudziła ogromne kontrowersje wśród krytyki i czytelników, potwierdzając tylko jego status jako twórcy bezkompromisowego i eksperymentującego z różnymi środkami wyrazu.

Zyta Rudzka


Pisarka i dramatopisarka. Napisała takie powieści jak „Białe klisze”, „Mykwa”, „Ślicznotka doktora Josefa”, „Krótka wymiana ognia”. Ta ostatnia otrzymała Nagrodę Literacką Gdynia, weszła do finału Nagrody Literackiej Nike 2019 i została uznana za jedną z dziesięciu najlepszych polskich książek dekady przez tygodnik „Polityka”. Autorka sztuk teatralnych, m.in. „Zimny bufet”, „Cukier Stanik”, wyróżnionych Gdyńską Nagrodą Dramaturgiczną oraz Gold Remi na Worldfest Independent Film Festival w Houston. 15 października ukaże się jej nowa powieść „Tkanki miękkie” (W.A.B. 2020).

Marcin Kurek


Urodzony w roku 1970. Poeta, tłumacz, eseista. Jego teksty poetyckie tłumaczono na angielski, francuski, rosyjski, ukraiński, słowacki, litewski i węgierski. Jako poeta debiutował w 1997 r. tomem Monolog wieczorny, w 2010 r. za poemat Oleander otrzymał Nagrodę Fundacji im. Kościelskich oraz nominację do Nagrody Silesius. Rozgłośnia Radia Opole wyemitowała słuchowisko na podstawie książki, a jej przekłady ukazały się w Czechach (2014) i w Hiszpanii (2015). Za tłumaczenie 62 wierszy Joana Brossy (2006) otrzymał Nagrodę „Literatury na Świecie”, a za przekład poematu Pieśń duchowa św. Jana od Krzyża (2017) wyróżnienie wydawców katolickich Feniks. Należał do zespołu tłumaczy nagrody „Europejski Poeta Wolności”, a wybrane i przełożone przez niego tomy dwukrotnie znalazły się w jej finale. Uczestniczył w festiwalach i programach literackich w Polsce, Hiszpanii, Czechach, na Słowacji i na Litwie. Na Uniwersytecie Wrocławskim prowadzi zajęcia z literatury hispanoamerykańskiej, twórczego pisania i tłumaczeń. Mieszka we Wrocławiu.

Filip Zawada


Pisarz, muzyk, fotograf i ziemniaczany rysownik. Wydał książki: System jedynkowy (1997), Bóg Aldehyd (1998) Snajper (2004) Świetne sowy (2013) oraz Trzy ścieżki nad jedną rzeką sumują się (2014). Za prozy Psy pociągowe (2011) i Pod słońce było (2014), był nominowany do prestiżowych nagród Gdynia oraz Silesius. Grał w zespołach AGD, Pustki i Indigo tree. Ostatnia książka pt. Rozdeptałem czarnego kota przez przypadek była jedną z najbardziej oczekiwanych książek 2019 i znalazła się na liście nominacji do nagrody Nike. W wolnych chwilach na Instagramie rysuje gadające ziemniaki.

Karin Peschka


Urodzona w roku 1967. Studiowała w Akademii Społecznej w Linzu. Od 2000 roku mieszka w Wiedniu. Pracowała z osobami uzależnionymi od alkoholu oraz bezrobotną młodzieżą, ale też jako redaktorka treści online i organizatorka projektów. Publikowała w antologiach, jest autorką tekstów dla austriackiego radia ORF. Za swój debiut „Watschenmann“ (2014) otrzymała liczne nagrody i wyróżnienia. Jej ostatnia książka „Autolyse Wien“ została nominowana do Österreichischer Buchpreises 2017, a zawarte w niej opowiadanie „Wiener Kindl“ otrzymało Nagrodę Publiczności w Konkursie im. Ingeborg Bachmann w 2017 roku.

•••

Karin Peschka (b. 1967) finished the Academy of Social Work in Linz; has been living in Vienna since 2000. Worked with alcoholic as well as unemployed teenagers but also in the field of online editing and organisation of projects. Karin Peschka has published several anthologies and has written columns for oe1.ORF.at (an Austrian radio station). In 2019, her debut novel “Watschenmann” (2014) was adapted for the stage and performed in the Volkstheater Vienna. For the collection “Autolyse Wien” she was nominated for the Österreichischer Buchpreises 2017. One of the stories included in the collection, “Wiener Kindl”, received the Ingeborg Bachmann Audience Award 2017.

Barbara Sadurska


Prawniczka, pisarka. Laureatka konkursu na najlepsze opowiadanie Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania we Wrocławiu (2018). Debiutowała bardzo dobrze przyjętym zbiorem opowiadań Mapa (Nisza 2019), za który otrzymała tytuł Olśnienia Roku (Onet 2020) i została nominowana do Literackiej Nagrody im. W. Gombrowicza. Mieszka w Krakowie.

•••

Barbara Sadurska. A lawyer and a writer. In 2018 she was awarded the Main Prize at the short story competition during the International Short Story Festival. She debuted in 2019 with a short story collection “Mapa” (“The Map”) which received enthusiastic reviews. She was given the title “Olśnienie Roku” (Onet 2020) and has been recently shortlisted to the Witold Gombrowicz Literary Prize. She lives in Cracow. “The Map” will soon be published in English.

Ayfer Tunç


Urodziła się w 1964 roku w tureckim Adapazarı i zaczęła publikować jeszcze w czasie studiów politologicznych na Uniwersytecie Stambulskim. W 1989 roku otrzymała prestiżową nagrodę Yunusa Nadiego przyznawaną przez gazetę „Cumhuriyet” za najlepsze zbiory opowiadań („Hotel Minionych Czasów”). Od 1999 do 2004 Tunç pracowała jako redaktorka naczelna w wydawnictwie Yapı Kredi. Jest autorką scenariuszy telewizyjnych, kilkunastu powieści i zbiorów opowiadań, tłumaczonych na kilkanaście języków. Opublikowała między innymi „Cover Girl” (1992, powieść), „Jaskiniowych przyjaciół” (1996, opowiadania), „Papier, nożyce, kamień” (2003, opowiadania), „Moi rodzice wpadną, jeśli nie jesteś zajęty” (2001, eseje, dwieście tysięcy sprzedanych egzemplarzy), „Nazywają to życiem” (2007, opowiadania), „Wysoce niewiarygodny zapis krótkiej historii domu wariatów” (2009, powieść roku w Turcji), „Noc zielonej wróżki” (2010, powieść), „Opowieści o mojej ojczyźnie” (2012, eseje, w Polsce ukażą się nakładem wydawnictwa Książkowe Klimaty), „Weltschmerz” (2014, powieść) i „Kochankowie to szaleńcy albo orzeł czy reszka” (2018, powieść).

•••

Born 1964 in Adapazarı, Ayfer Tunç was first published whilst still an undergraduate at Istanbul University School of Political Sciences. In 1989 she won the Cumhuriyet’s prestigious Yunus Nadi Short Story Award for “The Hotel of Times Gone By”. After serving as editor-in-chief at Yapı Kredi Publishing between 1999 and 2004, she turned to writing full time. In addition to her work on TV scripts, Tunç has written several novels and short story collections, many of which have been published in other languages. “The Aziz Bey Incident” (2000), a collection of short stories, was published in English by Istros in 2013. Ayfer Tunç is the author of “Cover Girl” (1992, novel), “Cave Friends (1996, stories), “Rock, Paper, Scissors” (2003, stories), “My Folks Want to Come Over if You’re Not Busy” (2001, essays, sold in 200 000 copies), “They Call This Life” (2007, stories), “The Highly Unreliable Account of the Brief History of a Madhouse” (2009, Turkish novel of the year), “The Night of the Green Fairy” (2010, novel), “Tales of My Homeland” (2012, essays), “Weltschmerz” (2014, novel), “Lovers are Lunatics or Heads or Tails” (2018, novel).

Daniel Majling


Urodzony w roku 1980. Studiował dramaturgię teatru na Wyższej Szkole Sztuk Scenicznych w Bratysławie. Po ukończeniu studiów przez dziesięć lat pracował w Teatrze im. Andreja Bagara. Od 2014 roku jest dramaturgiem Słowackiego Teatru Narodowego w Bratysławie. Napisał lub był współautorem niemal dwudziestu adaptacji klasycznych powieści dla wielu teatrów w Słowacji i Czechach. Jego adaptacja „Acid House” Irvine’a Welsha otrzymała nagrodę Alfréda Radoka za najlepszą czeską sztukę, a sam Irvine Welsh uznał ją za jedną z trzech najlepszych adaptacji (kinowych, teatralnych i telewizyjnych) swojej twórczości w historii. Inną ważną adaptacją Majlinga były „Łagodne” na podstawie prozy Jonathana Littela – otrzymały Nagrodę DOSKY za najlepszą sztukę słowacką. Majling opublikował również dwa komiksy – „Rudo” i „Zona”. „Rudo” wyróżniono Nagrodą Muriel za najlepszy komiks zagraniczny opublikowany w Czechach w 2015 roku. Zbiór opowiadań „Ruzka klazika” (2017) nominowano do trzech słowackich literackich, w tym najbardziej prestiżowej Anasoft Litera, otrzymał on również Nagrodę Czytelników Anasoft Litera i Nagrodę Rene, corocznie wręczaną przez uczniów liceów.
•••
Daniel Majling (born 1980) studied theater dramaturgy at the Academy of Music and Performed Arts in Bratislava. After graduating, he spent ten years in Andrej Bagar Theatre in Nitra as dramaturg. Since 2014 he is dramaturg of the Slovak National Theater in Bratislava. He wrote and co-wrote almost twenty adaptations of classical novels for several theaters in Slovakia and Czechia . His stage adaptation of “Acid House” by Irvine Welsh received The Alfred Radok Award for the Best Play in Czechia and Irvine Welsh considered it to be one of the three best movie, theater or tv adaptations of his work at all. Another notable adaptation written by Majling was his adaption of “The Kindly Ones” by Jonathan Littel, which received The DOSKY Award for the Best Play in Slovakia. Majling published also two comic books – “Rudo” and “Zona”. “Rudo” received the Muriel Award for The Best Foreign Comic published in Czech republic in 2015. His short stories book “Ruzka klazika” (2017) was shortlisted for three Slovak literature awards including the most prestigious Anasoft Litera Award and won the Anasoft Litera Readers Choice Award and The Rene Award for the Best Book, prize awarded annually by high school students.

Marie Aubert


Urodziła się w 1979 roku, mieszka w Oslo. Debiutowała w 2016 roku zbiorem opowiadań „Kan jeg bli med deg hjem” („Czy mogę iść z tobą do domu”), który trafił na listy bestsellerów w Norwegii, sprzedał się w ponad dziesięciu tysiącach egzemplarzy i przyniósł autorce uznanie krytyków. Powieść „Dorośli” (polski przekład Karolina Drozdowska, Wydawnictwo Pauza 2020) powstała w 2019 roku i już zdążyła przynieść autorce nagrodę Młodych i nominację do Nagrody Księgarzy. Prawa do wydań zagranicznych zostały błyskawicznie sprzedane do dziesięciu krajów.
•••
Marie Aubert was born in 1979 and lives in Oslo. She made her debut with the short story collection “Kan jeg bli med deg hjem” (“Can I Come Home with You”, 2016), which was a huge success in Norway, selling more than 10,000 copies. Her acclaimed first novel “Grown-ups” (2019) won the Young People’s Critics’ Prize (Norway’s equivalent to the Goncourt des lyceens) and was nominated for the Booksellers’ Prize, translations rights have been sold to ten countries.

Petr Borkovec


Urodzony w roku 1970. Jest czeskim poetą, prozaikiem i tłumaczem, dramaturgiem praskiej kawiarni literackiej Café Fra. Pisze również dla pisma „Host”, „Full Moon” i czeskiego radia. Ostatnio wydał między innymi zbiory opowiadań „Lido di Dante” i „Petříček Sellier & Petříček Bellot” oraz tom poezji “Herbář k čemusi horšímu”. Tłumaczył utwory Władysława Chodasiewicza, Vladimira Nabokova, Jewgienija Rejna, Josipa Brodskiego, Jurija Odarczenki. Przełożył także „Króla Edypa” Sofoklesa i „Oresteję” Ajschylosa. Petr Borkovec był stypendystą takich miast jak Ottensheim, Krems, Saint-Nazaire, Graz, Bruksela, Vollezelle, Czerniowce, Bratysława, Lipsk, Koszyce i Berlin. Laureat nagród literackich: Cena Jiřího Ortena (1994); Norbert-C.-Kaser-Preis (2001); Hubert-Burda-Preis (2001); Poetik-Dozentur zur Literatur Mitteldeutschlands, Drážďany (2003); Fedrigoni Card Couture Award (2017); Tvárnice za książkę roku (2019); Zlatá stuha (2020).
•••
Petr Borkovec (1970) is a Czech poet, prose writer and translator, dramaturgist of Fra literary café in Prague. He is columnist of revue Host, Full Moon, Czech Radio etc. Most recent books are short stories “Lido di Dante” and “Petříček Sellier & Petříček Bellot” and also poetry collection “Herbář k čemusi horšímu”. He translated the poems of Vladislav Chodasevich, Vladimir Nabokov, Yevgeniy Rejn, Joseph Brodsky, Yuriy Odarchenko, etc. He also translated “King Oedipus”  by Sophocles and “Oresteia” by Aischylos. Petr Borkovec was stipendist in Ottensheim, Krems, Saint-Nazaire, Graz, Brusel, Vollezelle, Černivci, Bratislava, Lipsko, Košice, Berlin. Literary prize: Cena Jiřího Ortena (1994); Norbert-C.- Kaser-Preis (2001); Hubert-Burda-Preis (2001); Poetik-Dozentur zur Literatur Mitteldeutschlands, Drážďany (2003); Fedrigoni Card Couture Award (2017/); Tvárnice for book of year (2019); Zlatá stuha (2020) and others.

Zsófia Bán


Urodziła się w 1957 roku w Rio de Janeiro, jest węgierską prozaiczką i eseistką, krytyczką i badaczką. Jej utwory publikowano w przekładach na kilkanaście języków, w tym niemiecki, angielski, hiszpański, portugalski, czeski i słoweński. Jej zbiór opowiadań „Nocna szkoła” (2007) ukazał się w 2019 roku w angielskim przekładzie Jima Tuckera w Stanach Zjednoczonych. Bán była nominowana do wielu nagród literackich za prozę, eseje i utwory krytyczne, między innymi do International Literature Award – HKW w 2014 za zbiór opowiadań „Als nur die Tiere lebten” (przekład na niemiecki – Terézia Mora), a ostatnio pierwsza książka autorki przeznaczona dla najmłodszych czytelników otrzymała tytuł Książki Roku 2020 na Węgrzech (jury dziecięcego). W latach 2015-2016 przebywała w Berlinie na rezydencji DAAD. Obecnie mieszka i pracuje w Budapeszcie, wykłada literaturę i studia wizualne na Uniwersytecie Eötvös Loránd, gdzie jest profesorem na wydziale amerykanistyki.
•••
Zsófia Bán is a Hungarian fiction and essay writer, critic and scholar. Her fiction has appeared in a number of foreign language translations, including German, English, Spanish, Portuguese, Czech, Slovenian and others. Her collection of stories “Night School: A Reader for Grownups” was published in the U.S. by Open Letter Books in 2019 (transl. By Jim Tucker). She has been the recipient of a number of prizes for fiction, essay writing and criticism. Among others, her book of stories “Als nur die Tiere lebten” (translated by Terézia Mora) was nominated for the International Literature Award –HKW in 2014, and most recently, her first children’s book was awarded the Best Children’s Book of the Year Prize 2020 in Hungary (Children’s Jury). Zsófia Bán was a writer-in-residence with the DAAD Artists-in-Berlin Program in 2015/16. She lives and works in Budapest where she is Associate Professor of American Studies at Eötvös Loránd University where she teaches literature and visual studies.