Goście 7. MFO

Goście

Łukasz Orbitowski


Pisarz, publicysta. Luke Skywalker polskiej fantastyki. Jego powieści „Tracę ciepło”, „Horror show!” i „Święty Wrocław” nadały polskiemu horrorowi rysów krwistych i świeżych, a „Prezes i Kreska. Jak koty tłumaczą sobie świat” podbiły serca miłośników bajek. Wraz z Jarosławem Urbaniukiem stworzył cykl powieściowy „Pies i klecha” o przygodach księdza i milicjanta. Nagrody i stypendia otrzymał liczne, lecz chwalić się nie lubi. W barwnych czasach studenckich pogrążył się w nocnym życiu Krakowa oraz w handlu towarem szemranym. Następnie udał się do Bostonu, gdzie odśnieżał drogi i budował domy. Przez kolejne lata skupił się na pracy twórczo-koncepcyjnej. Obecnie człowiek dobrze po trzydziestce, ojciec płowowłosego Juliana, wulkan pomysłów i radosny furiat. Rozdarty między siłownią i knajpą miłośnik kina i gier konsolowych. Publikował wszędzie. Obecnie, felietonista „Przekroju” i „Nowej Fantastyki” Przez najbliższych czule zwany Potworem.
•••
Łukasz Orbitowski (born 1977) is by education a philosopher, and by fondness a bodybuilder, who has cut his teeth on the fantasy, avant-garde and realist writers. He writes a dense prose with protagonists standing up against the challenges of both this world and the next. Representing the serio-comic movement in Polish literature, he has developed a dashing, unpretentious and original style. He’s unafraid to experiment, and writes in blood, sweat and vodka. He is one of Poland’s few horror writers. His books include short stories (the collections Bad Coastlines, 1999, Paint Everything Deep and Wide, 2002, and The Dogs of Christmas Eve, 2005), novels (Horror show, 2006, I’m Losing Warmth, 2007, The Dog and the Priest: Against Everything, 2007), Holy Wrocław (2009). He also writes journalism and editorials, edits, and reviews books and films. He is a happy father of Julian. (www.wydawnictwoliterackie.pl)

Simon Van Booy


Urodził się w Londynie, a dorastał na walijskiej wsi. Jest autorem The Secret Lives of People in Love (Sekretne życie zakochanych) i Love Begins in Winter (Miłość zaczyna się w zimie) – druga książka w 2009 zdobyła najbardziej prestiżową na świecie nagrodę im. Franka O’Connora za najlepszy zbiór opowiadań. Van Booy jest redaktorem trzech książek filozoficznych zatytułowanych Why We Fight (Czemu walczymy), Why We Need Love (Czemu potrzebujemy miłości), i Why Our Decisions Don’t Matter (Dlaczego nasze decyzje nie mają znaczenia), a jego eseje ukazują się między innymi w The New York Times, The Daily Telegraph, The Times, The Guardian. Pisarz mieszka w Nowym Jorku, gdzie wykłada w Szkole Sztuk Wizualnych i udziela się w programie Rutgers Early College Humanities kształcącym młodzież z ubogich środowisk. Książki Van Booya przełożono na dziesięć języków. W lipcu 2011 ukazała się jego pierwsza powieść – Everything Beautiful Began After (Wszystko, co piękne, zaczęło się później).
•••
Simon Van Booy was born in London, and grew up in rural Wales. He is the author of The Secret Lives of People in Love and Love Begins in Winter, which in 2009 won the Frank O’Connor International Short Story Award. He is the editor of three philosophy books entitled, Why We Fight, Why We Need Love, and Why Our Decisions Don’t Matter, and his essays have appeared in The New York Times, The Daily Telegraph, The Times, The Guardian, and on NPR. He lives in New York City where he teaches at the School of Visual Arts and is involved in the Rutgers Early College Humanities program for young adults living in under-served communities. His work has been translated into ten languages.
His debut novel, Everything Beautiful Began After, was released in the United States, Canada, Ireland, and the United Kingdom on July 5, 2011.

Jurij Andruchowycz


Urodzony 13 marca 1960. Poeta, powieściopisarz, eseista, tłumacz. Urodził się w Stanisławowie (obecnie Iwano-Frankowsk). Tam też mieszka, podobnie jak i w wielu innych miastach. Autor tomów wierszy “Niebo i place” (1985), “Śródmieście” (1989), “Egzotyczne ptaki i rośliny” (1991), “Egzotyczne ptaki i rośliny z dodatkiem «Indii»” (1997, 2002) oraz “Piosenki dla martwego koguta” (2004). W dorobku prozatorskim ma powieści “Rekreacje” (1992), “Moscoviada” (1993), “Perwersja” (1996), “Dwanaście kręgów” (2003) i “Tajemnica” (2007). Eseje Andruchowycza ukazały się dotąd w dwóch zbiorach – “Dezorientacja w okolicy” (1999) i “Diabeł tkwi w serze” (2006). Wspólnie z Andrzejem Stasiukiem wydał “Moją Europę” (2001), zgodnie z podtytułem “dwa eseje o Europie zwanej Środkową”. Utwory Andruchowycza przełożono i opublikowano jako osobne książki m. in. w Polsce, Niemczech, Kanadzie, na Węgrzech, w Finlandii, Rosji, Serbii, Stanach Zjednoczonych, Włoszech, Hiszpanii, Szwajcarii. Jest laureatem kliku międzynarodowych nagród literackich. Jeden z założycieli i Patriarcha grupy literackiej Bu-Ba-Bu. Często współpracuje z muzykami, współautor i wykonawca albumów: “Andruхoїd” (z polskim triem Mikołaja Trzaski), ”Piosenki Martwego Кoguta”, “Sonety kryminalne”, “Made In UA” (wraz z zespołem Martwy kogut), a także “Samogon” i “Cynamon” (wraz z grupą Karbido).
•••
Yuri Andrukhovych is a poet, novelist, essayist and a translator. Born in Stanisławów (now Ivano-Frankivsk), he lives there as well as in many other cities. He’s the author of poetry collections: “Sky and Squares” (1985), “Downtown” (1989), “Exotic Birds and Plants” (1991) and “Songs for a Dead Rooster” (2004). His most famous novels are “Recreations” (1992), “The Moscoviad” (1993), “Perversion” (1996), “Twelve Rings” (2003) and “The Secret: Instead of a Novel” (2007). Andrukhovych’s essays have been published in two collections: “Disorientation on Location” (1999) and “The Devil is Hiding in the Cheese” (2006). He also co-authored “My Europe: Essays on Europe called the Central One” with a Polish writer Andrzej Stasiuk.
Andrukhovych’s works have been translated and published in Poland, Germany, Canada, Hungary, Finland, Russia, Serbia, the United States, Italy, Spain and Switzerland. He has been awarded with various literary prizes all over the world. Andrukhovych is also one of the founders of the “Bu-Ba-Bu” literary group. He often works with musicians, is the co-author and performer on “Andruxoïd” (Mikołaj Trzaska trio), “Songs for a Dead Rooster”, “Criminal Sonnets”, “Made in uA” (with the Dead Rooster band), and “Samogon”, “Cinnamon” (with the Karbido group).

Justyna Bargielska


Urodzona w roku 1977. Polska poetka i prozaiczka. Publikowała w wielu pismach literackich, m.in. w Odrze, Ha!arcie. Jej wiersze były tłumaczone na język angielski, słoweński i bułgarski. Laureatka III edycji konkursu poetyckiego im. Rainera Marii Rilkego (2001) i nagrody specjalnej na konkursie im. Jacka Bierezina (2002). W 2010 roku za tomik „Dwa fiaty” otrzymała Nagrodę Literacką Gdynia. Za swój prozatorski debiut ,,Obsoletki” (2010) otrzymała nominację do Paszportów Polityki i do Nagrody Literackiej NIKE oraz Nagrodę Literacką Gdynia 2011.
•••
Justyna Bargielska (b. 1977), poet, author of 3 books of poems, and prose writer. For “Two Fiats” poetry collection she received the Gdynia Literary Prize 2010. Her poetry has been translated into Slovenian, Bulgarian and English. Bargielska has published in various literary periodicals, e.g. “Odra” and “Ha!art”. Awarded with the Rainer Maria Rilke poetry award in 2001. For her prose debut “Stillbirthlets” has receved Gdynia Literary Prize in 2011 and was shortlisted for the most prestigious Polish literary award – NIKE.

Bernard MacLaverty


Urodził się w Belfaście w 1942r., ale od 1975r. mieszka w Glasgow. Opublikował pięć zbiorów opowiadań (“Secrets”, “A Time to Dance”, “The Great Profundo”, “Walking the Dog”, „Matters of Life & Death”) oraz czterech powieści – „Lamb”, „Cal”, „Grace Notes” (nominowana do Nagrody Bookera) oraz „The Anatomy School”. Jest również autorem wielu adaptacji swoich tekstów – słuchowisk radiowych, telewizji, kina i opery. Napisał scenariusz i wyreżyserował krótkometrażowy film oparty na wierszu Seamusa Heaneya pt. „Bye-Child” – film otrzymał szkocką nagrodę BAFTA dla najlepszego reżysera-debiutanta oraz nominację w kategorii najlepszy film krótkometrażowy. MacLaverty jest członkiem prestiżowego irlandzkiego stowarzyszenia Aosdana.
•••
Bernard MacLaverty was born in Belfast in 1942 but now lives in Glasgow. He has published five collections of short stories, (“Secrets”, “A Time to Dance”, “The Great Profundo”, “Walking the Dog”, “Matters of Life & Death”) and four novels – “Lamb”, “Cal”, “Grace Notes” (short listed for the Booker Prize) and “The Anatomy School”. He has written versions of his fiction for other media – radio plays, television plays, screenplays and libretti. He wrote and directed a short film ‘Bye-Child’ which won a BAFTA Scotland Award for Best First Director and a BAFTA nomination for Best Short Film. He is a member of Aosdana in Ireland.

Petra Hůlová


Urodziła się w 1979 roku w Pradze. Ukończyła kulturoznawstwo na Uniwersytecie Karola w stolicy Czech; przez rok mieszkała w Mongolii, a jej kariera zaczęła się w 2002 wydaniem debiutanckiej powieści Paměť mojí babičce (polskie wydanie pt. Czas czerwonych gór, W.A.B., 2007, przekład na angielski, francuski, niderlandzki, włoski i węgierski), która stała się jedną z najpopularniejszych książek dekady w Czechach. Akcja książki rozgrywa się w stepach Mongolii – świętej ziemi nomadów – oraz w stolicy tego kraju, zwanej po prostu Miastem. Jest to historia jednej rodziny, widziana oczyma pięciu kobiet należących do jej trzech kolejnych pokoleń. Powieść zdobyła prestiżową nagrodę Magnesia Litera za Odkrycie Roku i tytuł Książki Roku w głosowaniu czeskiego dziennika Lidove Noviny. Druga powieść Hůlovej, Přes matný sklo (2004, Przez matowe szkło) rozgrywająca się w Pradze, to podzielony na trzy części portret relacji matki z synem.
Pobyt pisarki w Nowym Jorku na Stypendium Fulbrighta (Departament Antropologii na CUNY) zaowocował powstaniem trzeciej, osadzonej w USA powieści Cirkus Les Mémoires (2005; Cyrk les Memoires). Kolejna, Umělohmotný třípokoj (2006; Plastikowe M3) – historia 30-letniej, a więc starzejącej się, luksusowej prostytutki, przyniosła autorce prestiżową nagrodę dla młodych autorów imienia Jiřiego Ortena. W 2008 ukazał się Stanice tajga (Przystanek tajga), a w 2010 – Strážci občanského dobra (Strażnicy dobra obywatelskiego).
•••
Petra Hůlová was born in 1979 in Prague (Czech Republic). Graduated from Charles Uniersity in Prague’s Faculty of Arts with a degree in cultural studies. For a year she lived in Mongolia as an exchange student. Her career started in 2002 after the publication of the debut novel Paměť mojí babičce (In memory of my grandmother) which quickly became one of the most popular Czech books of the decade. It is told from the point of view of five female narrators from three generations of the same Mongolian family – though it is actually based more on the Czech and their country than on Mongolian experiences. The novel won a Magnesia Litera Prize for the Discovery of the Year and was voted Book of the Year by the Czech daily – Lidove Noviny. Hůlová’s second novel, Přes matný sklo (2004; Through frosted glass) was set in Prague – divided into three pars is a portrait of a relationship between a son and his mother.
The writer’s stay as a Fulbright scholar in the Department of Anthropology at City University of New York (2004-2005) inspired her third novel, set in New York – Cirkus Les Mémoires (2005; Circus les mémoires). The next book, Umělohmotný třípokoj (2006; Plastic three-bedroom apartment) was narrated by a 30-year old Prague call girl with a high-class clientele – and won the Jiri Orten Prize for authors under 30. In 2008 Hůlová published her fifth novel – Stanice Tajga (Taiga Station) about a Danish businessman who disappears in Siberia after World War II and a man named Erske who – 60 years later – attempts to track him down. This book received a prestigious Josef Škvorecký Award. In October 2009 Northwestern University Press published the first translation of Hůlová’s work in English – All This Belongs to Me, an Alex Zucker’s translation of Paměť mojí babičce. In 2010 the writer published another novel, Strážci občanského dobra (Civil guards).

Petr Šabach


Rocznik ’51. Po maturze w 1974 roku studiował teorię kultury na Uniwersytecie Karola w Pradze. Chwytał się różnych zawodów, pracował m.in. jako metodyk w domu kultury i nocny stróż w klasztorze Św. Jerzego w Pradze. Od 2001 roku poświęcił się pisarstwu, prowadzi również zajęcia z creative writing na akademii literackiej im. Josefa. Škvoreckiego. Mieszka w spokojnej praskiej dzielnicy Dejvice. Swoje teksty publikował w wielu czasopismach: Mladá fronta, Kmen, Tvorba. Jego twórczość zainspirowała reżysera Jana Hřebejka do nakręcenia kilku filmów, które odbiły się szerokim echem zarówno w Czechach jak i za granicą: Šakalí léta (Bigbeatowe lato), Pelíšky (Pod jednym dachem) i Pupendo (Pupendo). Zadebiutował w 1986 roku zbiorem opowiadań Jak zatopić Australię. Zasłynął wyrazistym stylem i niezmierzonym poczuciem humoru. Do jego ulubionych form literackich niewątpliwie należą opowiadania i to one przeważają w jego twórczości. Żeby przybliżyć popularność, jaką cieszy się ten pisarz w Czechach wystarczy przytoczyć opinię Mariusza Szczygła: „Każdy Czech wie, kto to jest Petr Šabach. Chyba każdy Czech go czytał, a jak nie czytał, to widział w kinie film na podstawie jego opowiadania”.
Dotychczas ukazały się następujące utwory Petra Šabacha:
Jak potopit Australii (Jak zatopić Australię,1986)
Hovno hoří (Gówno się pali, 1994)
Zvláštní problém Františka S. (Osobliwa historia Frantiska S.,1996)
Putování mořského koně (Wędrówka konika morskiego, 1998)
Babičky(Babunie, 1998)
Opilé banány (Pijane banany, 2001)
Čtyři muži na vodě (Czterech mężczyzn na wodzie, 2003)
Ramon (Ramon, 2004)
Občanský průkaz (Dowód osobisty, 2006)
Tři vánoční povídky (Trzy opowiadania bożonarodzeniowe, 2007)
Škoda lásky (Szkoda miłości, 2009).
•••
(b. 1951). After high school graduation studied the theory of culture at the Charles University in Prague, then worked in various places – among others as an educationalist in the cultural centre and as a night watchman in the St. George Monastery in Prague. Since 2001 Sabach completely devotes his life to literature; he teaches creative writing in Josef Skvorecky literary academy. Lives in a quiet Prage neighbourhood, Dejvice. Published in various literary periodicals and magazines – Mladá fronta, Kmen, Tvorba. Sabach’s works inspired one of the most famous Czech film directors, Jan Hrebejk, to make films famous both in the country and abroad: Šakalí léta (Big Beat), Pelíšky (Cosy Dens) i Pupendo. Sabach debuted in 1986 with a short story collection Jak potopit Austrálii (How to Flood Australia). He’s famous for his characteristic style and amazing sense of humour. He favours the literary form of short stories which are the most popular among Sabach’s works. To prove how popular is the writer in his native country, one should read the opinion of a Polish journalist, Mariusz Szczygieł: “Every Czech knows who is Petr Šabach. I think every Czech has read his works and if he hasn’t, he has surely seen a film based on his stories”.
Bibliography:
Jak potopit Australii (How to Flood Australia,1986)
Hovno hoří (Shit is on Fire, 1994)
Zvláštní problém Františka S. (Peculiar Story of Frantisek S.,1996)
Putování mořského koně (Voyage of the Seahorse, 1998)
Babičky (Grandmas, 1998)
Opilé banány (Drunk Bananas, 2001)
Čtyři muži na vodě (Four Men on the Water, 2003)
Ramon (Ramon, 2004)
Občanský průkaz (Identity Card, 2006)
Tři vánoční povídky (Three Christmas Stories, 2007)
Škoda lásky (Pity the Love, 2009).

Stefan Chwin


Urodzony w roku 1949 w Gdańsku. Prozaik, eseista, historyk literatury, krytyk; profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Gdańskiego. Autor m.in. książek „Romantyczna przestrzeń wyobraźni” (1988), „Krótka historia pewnego żartu” (1991), „Hanemann” (1995, nagrodzony Paszportem Polityki i zekranizowany, przekład m.in. na niemiecki i angielski), „Esther” (1999), „Złoty Pelikan” (2003), „Dziennik dla dorosłych” (2008), zbioru esejów „Samobójstwo jako doświadczenie wyobraźni” (2010, zdobywca Literackiej Nagrody Gdynia) oraz powieści „Panna Ferbelin (2011). Pod pseudonimem Max Lars wydał powieści fantastyczno-przygodowe dla młodzieży, które zilustrował własnymi grafikami: „Ludzie-skorpiony” (1984), „Człowiek-Litera” (1989).
Często podejmujący w swoich powieściach temat trudnej przeszłości rodzinnego Gdańska zamieszkiwanego przez Niemców i Polaków Chwin jest także autorem prac krytycznych z zakresu krytyki i historii literatury, przede wszystkim okresu romantyzmu i romantycznych inspiracji w literaturze współczesnej. Publikuje artykuły w czasopismach niemieckich, szwedzkich i anglojęzycznych, a także w polskiej prasie. Laureat m.in. niemieckiej Nagrody im. Andreasa Gryphiusa i Nagrody Fundacji Kościelskich. W latach 1996-2003 juror Literackiej Nagrody Nike.
•••
Stefan Chwin (b. 1949 in Gdansk) is a Polish novelist, literally critic, essayist, literature historian, graphic designer, postdoctoral graduate, associate professor of Languages at Gdansk University. He publishes articles in foreign magazines: German, Swedish, English as well as in the Polish press. As a researcher he deals with Romanticism and Romantic inspirations in modern literature. His most famous novel “Death in Danzig” (Polish: “Hanemann”), 1995, has been translated, amongst others, into German and English and awarded the “Polityka” Weekly Passport. The book tells the tale of the Free City of Danzig after it was left by its German population at the end of the war and inhabited by settlers from the east. From 1996 to 2003 Chwin was a juror of the Nike Prize. He is also the winner of the Andreas Gryphius prize – one of the most prestigious German literary awards.
As “Max Lars” Chwin also writes fantasy adventure for young readers, which he illustrates himself: the novels “The Scorpion People” and “The Letter Man”. Other books by the author are “The Short History of a Certain Joke”, “Esther” (1999), “The Golden Pelican”, (2003), “A Journal for Adults” (2008), “Miss Ferbelin” (2011) as well as critical sketches “The Romantic Expanse of the Imagination” (1998) and “Suicide as an experience of imagination” (2010).

Pavol Rankov


Urodził się w 1964 r. w Popradzie na Słowacji. Jest prozaikiem, eseistą, pedagogiem uniwersyteckim – pracuje w Instytucie Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej Wydziału Filologicznego na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie.
Rankov jest autorem trzech zbiorów „psychologicznych opowieści z magiczną fabułą i zaskakującymi zakończeniami”, z których kilka zwróciło uwagę amerykańskich wydawców. Opowiadania Rankova publikowano w antologiach i periodykach literackich w przekładzie angielskim, czeskim, niemieckim, japońskim, hindi, węgierskim, polskim, rumuńskim i szwedzkim. Jest autorem trzech zbiorów: S odstupom času (Z perspektywy czasu, 1995, przekład na węgierski, bułgarski), My a oni/ Oni a my (My i oni/ Oni i my, 2001), V tesnej blízkosti (W pobliżu, 2004, przekład na węgierski, arabski). Jesienią ukaże się polski wybór opowiadań z powyższych trzech zbiorów.
Historyczna powieść Rankova Stalo sa prvého septembra alebo inokedy (Zdarzyło się pierwszego września (albo kiedy indziej), 2008, przekład na chorwacki, czeski, węgierski) otrzymała nagrodę European Union Prize za 2009 rok oraz krajowe nagrody Nadácie Tatra banky i nagrodę czytelników dziennika SME. Prezentuje relatywistyczny obraz człowieka w dwudziestym wieku, nawiązując jednocześnie do jego uwikłania w historię. W centrum fabuły (początek akcji 1938, koniec – 1968) znajduje się trzech kolegów – Węgier, Czech i Żyd – z multietnicznego środkowoeuropejskiego miasteczka w południowej Słowacji, zakochanych w tej samej kobiecie.
Jeden z krytyków pisał o prozie Rankova: W słowackiej literaturze w końcu pojawił się ktoś, kto ma wyczucie fabuły. Ktoś, kto stylistyczną prostotą i lekkością stylu potrafi wciągnąć czytelnika w świat absurdu, kontrastów i całkowitej relatywizacji, nie uciekając się do werbalnego szokowania.
•••
Pavol Rankov (born 1964 Poprad, Slovakia) is a writer of prose fiction, essayist, university pedagogue. He works at the Department of Library and Information Science, Faculty of Arts, Comenius University Bratislava. He has published three books of psychological tales with magical plots and surprise endings, of which several have attracted the attention of overseas publishers. Rankov’s stories have been translated in anthologies and literary journals to English, Czech, German, Japanese, Hindi, Hungarian, Polish, Romanian, Swedish.
Rankov‘s historical novel Stalo sa prvého septembra alebo inokedy (It Happened on September the First or Some Other Time, 2008, translated to Croatian, Czech, Hungarian ) received the European Union Prize for Literature 2009 and national prizes Cena Nadácie Tatra banky and Cena čitateľov denníka SME. The novel sets out with a relativistic view of man in the 20th century, but simultaneously surpasses this by its historicity. At its centre is the story of the love of three classmates, a Hungarian, a Czech and a Jew, from the multi-ethnic Central European town in southern Slovakia, for a Slovak woman. The action begins in 1938 and ends in 1968. Rankov is also the author of three short story collections: S odstupom času (At a Distance in Time, 1995, translated to Hungarian, Bulgarian), My a oni/ Oni a my (Us and Them/ Them and Us, 2001), V tesnej blízkosti (At Close Range, 2004, translated to Hungarian, Arabic).
One of the critical opinions: At long last we can point to someone among our literary figures who has a sense of plot. Someone who with stylistic simplicity and lightness of touch can draw the reader into a world of absurdity, contradictoriness and total relativisation without having to be verbally shocking.

Silke Scheuermann


Urodziła się w 1973 roku, mieszka w Offenbach, w Niemczech. Studiowała dramat i literaturę na uniwersytetach we Frankfurcie, Lipsku i Paryżu. Jej poezje, opowiadania i powieści tłumaczone na kilka języków otrzymały wiele prestiżowych nagród: w 2001 Scheuermann zdobyła Leonce-und-Lena-Preis za debiutancki zbiór „Der Tag an dem die Möwen zweistimmig sangen” („Dzień, w którym mewy śpiewały na dwa głosy”, 2001). Szybko została uznana za jeden z najbardziej obiecujących talentów młodej niemieckiej literatury. Po tomikach poetyckich „Der zärtlichste Punkt im All” („Najbardziej czułe miejsce we wszechświecie”, 2004) i „Über Nacht ist es Winter“ („Zima nadeszła w nocy“, 2007) Scheuermann opublikowała także zbiór opowiadań „Reiche Mädchen“ („Bogate dziewczyny“, 2005) oraz dwie bardzo chwalone powieści: „Die Stunde zwischen Hund und Wolf“ („Godzina między psem i wilkiem“, 2007) oraz „Shanghai Performance” (2011).
•••
Silke Scheuermann (born in 1973) lives in Offenbach, Germany. She studied Drama and Literature in Frankfurt, Leipzig and Paris. Her poems, short stories and novels have been translated into various languages and have been awarded with numerous grants and awards.
She received the prestigious Leonce-und-Lena-Preis in 2001 for her debut collection „Der Tag an dem die Möwen zweistimmig sangen“ („The Day on which the Sea Gulls Sang in Two Parts“). She was quickly recognised as the promising talent of the young generation of German writers. Alongside her collections of poetry „Der zärtlichste Punkt im All“ („The Most Tender Place in the Universe“, 2004) and „Über Nacht ist es Winter“ („Winter has Come Overnight“, 2007) she has also published the collection of short stories „Reiche Mädchen“ (Rich Girls, 2005), the much-praised novels „Die Stunde zwischen Hund und Wolf“ („The Hour between Dog and Wolf“, 2007) and „Shanghai Performance” (2011).

Michal Hvorecký


Rocznik 1976, urodzony w Bratysławie, gdzie mieszka do dziś. Studiował historię sztuki i estetykę na słowackim uniwersytecie w Nitrze. Rzemiosło pisarskie szkolił m.in. podczas semestralnego międzynarodowego programu na Writing Univeristy w Iowa city, gdzie studiowali między innymi Kurt Vonnegut i T.C. Boyle. Za swoje teksty uzyskał nagrody oraz stypendia: od wiedeńskiego MuseumQuartier, od Literarisches Colloquium w Berlinie. Nagrodę przyznał mu też Instytut Goethego w Monachium. Jego książki tłumaczono na język niemiecki, polski, włoski i czeski, a sztuki teatralne były wystawiane w Niemczech, Austrii i na Słowacji.

Hvorecký pisze opowiadania i powieści, na swoim koncie ma też dramat, teksty publicystyczne, a także tłumaczenia. Jego proza była przenoszona na deski teatru i ekrany kin. Mówi się o nim, że pozostał wierny cyberpunkowej fikcji, ale w nowszych utworach da się zauważyć coraz silniejszy wątek autobiograficzny. Największy wpływ na jego twórczość miał legendarny czeski pisarz – Egon Bondy.
Mariusz Szczygieł napisał, że Hvorecky’ego interesuje „człowiek nienasycony – czyli taki, który gdy zabraknie mu potrzeb, stworzy sobie potrzebę potrzeb”, a ironiczny styl młodego słowackiego pisarza przyrównywał do słynnego „Pokolenia X” Douglasa Couplanda.

Bohaterami prozy Hvoreckiego są ludzie Zachodu uwikłani w sidła konsumpcjonizmu, niewolnicy nowoczesnych technologii. Innymi słowy – jego bohaterowie żyją w globalnej wiosce w najgorszym tego słowa znaczeniu. Świat współczesny oraz jego gadżety są przerażające i fascynujące zarazem, a społeczeństwo uzależnione od filmów porno.

Hvorecky słynie z tego, że płynnie przemieszcza się nie tylko między gatunkami i konwencjami literackimi, ale potrafi również diametralnie zmienić charakter i nastrój swoich utworów.
•••
Michal Hvorecký was born in 1976 in Bratislava where he still resides. Graduated from the Nitra University (art history and aesthetics), participated in the international one-semester writing program at the Writing University in Iowa City – earlier completed by Kurt Vonnegut, T. C. Boyle et al. Awarded several literary prizes and scholarships by the Viennese MuseumQuartier, Literarisches Colloquium in Berlin and the Goethe Institute in Munich.

Hvorecký’s books have been translated to German, Polish, Italian and Czech, and his theatrical plays have been staged in Germany, Austria and his homeland, Slovakia. He is the author of short stories and novels, but also dramas, journalistic texts and translations. His prose has been both staged and adapted for the cinema.

Critics claim he’s still faithful to the cyber-punk fiction, but in more recent texts they observe a stronger autobiographical connotations. Hvorecký admits to be strongly influenced by a legendary Czech writer – Egon Bondy. Mariusz Szczygieł once wrote that Hvorecký is interested in the “insatiable man who – when there’s a lack of needs – creates the need of needs for himself”; comparing the ironic style of this young Slovakian writer to Douglas Coupland’s “Generation X”.
Hvorecky’s characters are the Westerners trapped in the need of consumption, the slaves of modern technologies, in other words – they live in the global village understood in the most negative way possible, where the contemporary world and its gadgets are simultaneously scary and fascinating, and the society – addicted to porn.

Hvorecký is famous for his swiftly moving from one genre and literary convention to another, and he also excels at changing the character and mood of his texts.
Bibliography. Short story collections: 1998 – Silný pocit čistoty (Strong Sense of Cleanliness), 2001 – Lovci & zberači (Hunters and gatherers) and the novels: 2003 – Posledný hit (The Last Hit), 2005 – Plyš (Plush), 2007 – Eskorta (The Escort), 2010 – Dunaj v Amerike (The Danube in America) . 2008 – Pastiersky list (Pastoral Letter, collected non-fiction).

Helle Helle


Duńska pisarka urodzona w 1965r. Od 1993 roku opublikowała cztery powieści („Hus og hjem”, „Forestillingen om et ukompliceret liv med en mand”, „Prom do Puttgarden”– wyd. polskie 2010 oraz „Ned til hundene”), trzy zbiory opowiadań („Eksempel på Liv”, „Rester”, „Biler og dyr”) oraz książkę dla dzieci („Min mor sidder fast på en pind”). Jej twórczość tłumaczono na siedem języków, a wśród najcenniejszych nagród jest ta od Duńskiej Państwowej Fundacji Sztuki. Helle Helle mieszka na zachód od Kopenhagi, na wyspie Zelandia.
•••
Helle Helle (b. 1965) since 1993 has published four novels (“House nad Home”, “Imagining an uncomplicated life with a man”, “Rødby-Puttgarden”, “Down to the Dogs”) , three short-story collections (“Example of Life”, “Leftovers” and “Cars and Animals”), and a children’s book (“Min mor sidder fast på en pind”). Her work has been translated into seven languages. Among the many awards received by her critically-acclaimed novel Rødby/Puttgarden (2005) are the literature prize from the Danish National Arts Fund. She lives west of Copenhagen, on the island of Sealand.

Foto: Robin Skjoldborg

Ferenc Kontra


Z zawodu jestem profesjonalnym literatem, pracuję na Węgrzech i w Wojwodinie, ale od zawsze dzięki pisaniu jestem związany z Chorwacją, gdzie urodziłem się w 1958 roku w wiosce Draž. Dyplomy filologii węgierskiej i angielskiej zdobyłem na uniwersytecie w Szeged. Po skończeniu studiów przez 5 lat pracowałem jako dziennikarz-redaktor węgierskiego tygodnika w Osijeku i nauczyciel języka oraz literatury węgierskiej w szkole średniej w Beli Manastir. W roku 1987 przeprowadziłem się do Nowego Sadu i zostałem tam redaktorem czasopisma „Új Symposion”. Mój pierwszy tomik wierszy został wydany w 1984 roku (Jelenések – Objawienia), a drugi w 1986 – Fehér tükrök – Białe lustra. Po projektach poetyckich przyszły utwory prozatorskie: powieść Drávaszögi keresztek (Krzyże w Drávaszög, 1988, 2008), powieść dla młodzieży A halász fiai (Synowie rybaka, 1996), zbiory opowiadań (Nagy a sátán birodalma – Imperium szatana jest duże, 1991; Ősök jussán – Prawem przodków; Kalendárium – Kalendarz,, 1993; Úgy törnek el – Tak się stłuką, 1995; Gyilkosság a joghurt miatt – Morderstwo za jogurt, 1995). Zbiór opowiadań Holtak országa – Kraj zmarłych (1993) wydałem w Kecskemét (Węgry). Akcja powieści Gimnazisták – Licealiści (2002) rozgrywa się w latach 70. w epoce Tity i Kadara na przejściu granicznym między Chorwacją i Węgrami. Jest ona lekturą obowiązkową w węgierskich liceach. Powieść Farkasok órája – Wilcza godzina (2003) ma charakter autobiograficzny i obejmuje okres od lat 60. do dzisiaj, a Wien a sínen túl – Wien za torami (2006) stawia odwieczne pytania o ludzką tożsamość. Zbiór esejów A kastély kutyái – Psy pałacu, rozdziały podróży (2002) powstał w trakcie pobytu w Niemczech w ramach stypendium. W 2007 ukazał się zbiór Szélördög és más mesék (Diabeł wiatru i inne bajki) Moje opowiadania tłumaczono na niemiecki, angielski, francuski, polski i rumuński.
•••
I’m a professional writer and even though I work in Hungary and Vojvodina, because of my work I have always been close to Croatia where I was born in 1958, in Draz village. I graduated from the Szeged University with diplomas in Hungarian and English Philology. After graduating for 5 years I worked as a journalist and editor in a Hungarian weekly in Osijek and later as a Hungarian teacher in a high school in Beli Manastir. In 1987 I moved to Novi Sad to become an editor of the renowned periodical “Uj Symposion”. My first poem collection was published in 1984 (Jelenések – Revelations), the second one in 1986 – Fehér tükrök (White Mirrors). After poetry I started writing prose – a novel Drávaszögi keresztek (Drávaszög Crosses, 1988, 2008), a children’s book (A halász fiai – The Fisherman’s Sons, 1996), short story collections (Nagy a sátán birodalma – Great is the World of the Satan, 1991; Ősök jussán – As Inherited; Kalendárium – Calendar, 1993; Úgy törnek el – They Break So, 1995; Gyilkosság a joghurt miatt – Murder Because of the Yoghurt, 1995). Another collection Holtak országa – The Country of the Dead (1993) was published in Kecskemét (Hungary). The novel Gimnazisták – Grammar School Students (2002), set in the 70s, in the era of Tito and Kadar, on the border between Croatia and Hungary – is on the obligatory reading list for high school students. The novel Farkasok órája – The Hour of the Wolf (2003) is party autobiographical, set between the 60s and contemporary times. Wien a sínen túl – Vienna novel is a series of questions about the human identity. The essay collection A kastély kutyái – The Dogs from the Castle (2002) was written in Germany during the scholarship I received. In 2007 Szélördög és más mesék (Devil of the Wind and other tales) collection was published. My stories have been translated to Polish, German, English, French and Romanian.

Bohdan Zadura


Poeta, prozaik, tłumacz i krytyk literacki. W 1969 roku ukończył filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1979 roku członek redakcji kwartalnika “Akcent”, od jesieni 2004 roku redaktor naczelny “Twórczości”, od lat 70. stały współpracownik “Literatury na Świecie”. Otrzymał liczne nagrody literackie, m.in. im. Stanisława Piętaka (1994), im. Józefa Czechowicza (2010), Wrocławską Nagrodę Poetycką Silesius w kategorii książka roku (2011). Jako poeta debiutował w 1962 roku na łamach dwutygodnika “Kamena”; uprawia też prozę (wydał dwa zbiory opowiadań i trzy powieści) i krytykę literacką oraz zajmuje się przekładami z języka angielskiego, rosyjskiego, ukraińskiego i węgierskiego. Mieszka w Warszawie i Puławach.
•••
Bohdan Zadura is a poet, prose writer, translator and literary critic. In 1969 he graduated from the Warsaw University as a philosophy major. Since 1970 he is a member of the editorial staff in “Akcent” quarterly, since fall 2004 – the editor-in-chief of “Twórczość” monthly. Since the 70s – a permanent contributor of “Literatura na świecie” periodical. Zadura has been awarded various literary prizes – the most recent one is a Wroclaw Poetry Award “Silesius” in “Book of the Year” category. As a poet he debuted in 1962 in “Kamena” biweekly. As a prose writer he has published two short story collections and three novels. Zadura is also a literary critic and translator from English, Russian, Ukrainian and Hungarian. He lives in Warszawa and Puławy.

Marek Zadura.

Annelies Verbeke


Urodziła się w Belgii w najzimniejszy dzień 1976 roku. Aktualnie mieszka w Ghent i zajmuje się wyłącznie pisaniem. W 2003 ukazała się jej powieść SLAAP! (SPAĆ!), za którą autorka otrzymała trzy nagrody literackie za debiut, a przełożono ją na 22 języki. Kolejne wydawnictwa to powieści REUS (GIGANT) w 2006 i w 2009 VISSEN REDDEN (RATUJĄC RYBY). W 2007 roku pisarka opublikowała zbiór opowiadań GROENER GRAS (ZIELEŃSZA TRAWA) – Verbeke bardzo lubi ten rodzaj wypowiedzi literackiej i zajmuje się promowaniem opowiadań we Flandrii i całej Holandii. Autorka współtworzyła także scenariusz do filmu SWOONI (premiera w sierpniu 2010), a także sztukę STUKKEN (KAWAŁKI) wspólnie z Yvem Petrym. W 2010 roku sztuka Verbeke pt. RAIL GOURMET, napisana dla teatru Wunderbaum, została wybrana spośród 465 innych do wystawienia na Festiwalu Teatralnym Flandrii w 2010 roku. W grudniu tego samego roku miała miejsce premiera ALMSCHI! sztuki o Almie Mahler, na deski teatru SKaGeN. Autorka pisze regularnie dla holenderskiej prasy, a od czterech lat ma własną kolumnę w NRC Handelsblad. W lutym 2011 ukazała się jej kolejna książka – AWAKE – sytuująca się na pograniczu literatury i reportażu, zawierająca trzydzieści portretów ludzi i miejsc.
•••
Annelies Verbeke was born in Belgium on the coldest day of 1976. She lives in Ghent and works as a full-time writer. In 2003 SLAAP! (SLEEP!) was published at De Geus (Breda, The Netherlands). It won three debut prizes and was translated in 22 languages. In 2006 followed the novel REUS (GIANT) and in 2009 VISSEN REDDEN (SAVING FISH). With the last book she also won a prize. In 2007 she wrote a collection of short stories GROENER GRAS (GREENER GRASS). Verbeke loves the genre of the short story and worked on different projects to make it more appreciated in Flanders and the Netherlands.
She was the co-writer of the screenplay of the feature film SWOONI that will be in the cinemas in August 2010. In 2009 she wrote part of the play STUKKEN (PIECES) with Yves Petry for tgSTAN. In 2010 her play RAIL GOURMET, which she wrote for the theatre company Wunderbaum, became one of the eleven plays chosen for the Theatre Festival of Flanders 2010, selected out of 465. In December 2010 was the premiere of ALMSCHI!, a play Verbeke wrote about Alma Mahler, for the theatre company SKaGeN.
Verbeke wrote for different newspapers and magazines and since 2007 has a two-weekly column in the Dutch newspaper NRC Handelsblad.
In February 2011 AWAKE was published; a book on the verge of literature and journalism, with thirty portraits of people and places at night.

Agnieszka Kłos


Urodziła się w Poznaniu, a dorastała w Rawiczu. Studiowała polonistykę, historię sztuki, dziennikarstwo, prawo, fotografię artystyczną. Jest autorką dwukrotnie wydanej książki „Całkowity koszt wszystkiego”. Obecnie wykładowca Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, jest również dziennikarką, fotografką i krytykiem sztuki. Publikuje regularnie w magazynach literackich i artystycznych. Jej opowiadania zostały przetłumaczone na język serbski, niemiecki i angielski. Dwukrotna stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dziedziny literatury i teatru. Wymyśliła pierwsze w Polsce blogi literackie, dziennikarskie i komercyjne, festiwal blogów i kalendarz z aktami młodych amazonek „Niejedna z jedną”. Opiekuje się projektem historycznym „Breslau cv”, zawodowo pisze o sztuce i estetyce Holokaustu oraz jego związkach ze współczesnością, redaguje magazyn artystyczny „Ritę Baum”.
•••
Agnieszka Kłos was born in Poznań, grew up in Rawicz. She studied Polish Philology, Art History, Journalism, Law and Artistic Photography. She’s the author of “The total cost of everything” (two editions). At the moment Kłos is a lecturer at the Eugeniusz Geppert Academy of Art and Design in Wroclaw, as well as a journalist, photographer and art critic. She regularly publishes in various literary and artistic periodicals. Her stories were translated into Serbian, German and English. Awarded – twice – with the scholarship of the Ministry of Culture and National Heritage in the literature and theatre areas. Kłos is one of the inventors of Polish literary, journalistic and commercial blogs; blog festival and the author of the calendar “Not one with one” including nudes of young Amazon women. The curator for the “Breslau CV” historical project, Kłos writers about art and aesthetics of Holocaust, as well as its connection to modernity. Co-editor of “Rita Baum” magazine.

Foto: Łukasz Giza