Goście 8. MFO

Goście

Natasza Goerke


Urodzona w roku 1962. Prozaiczka i poetka. Studiowała polonistykę na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu i orientalistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autorka książek „Fractale”, „Księga pasztetów”, „Pożegnania plazmy” oraz „47 na odlew”, za którą była nominowana do Nagrody Literackiej NIKE. Publikuje w polskiej i niemieckiej prasie. Mieszka w Hamburgu. W ramach Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania prowadzi warsztaty kreatywnego pisania, jest także jurorką konkursu na najlepsze opowiadanie organizowanego w ramach festiwalu. Ostatnio jej opowiadanie ukazało się w polsko-ukraińskiej antologii „Dryblując przez granicę” (Czarne 2012).
•••
Natasza Goerke – short-story writer and poet, born in 1962, who studied Polish at the Mickiewicz University in Poznan and Oriental Languages at the Jagiellonian University in Cracow. She was a student of the Tibetan language and of eastern religions. She emigrated in the mid-1980s and now lives in Hamburg. Her two books, “Fractale” and “The Book of Pates”, “47 with a Swing” and “Farewells to Plasma” are collections of short surrealistic-grotesque, comical-sad stories. She’s a juror in the short story competition of the ISSF and a tutor of creative writing. One of her stories has recently been published in a collection “Total Football. Polish-Ukrainian EURO 2012” (Czarne, 2012).

Emil Hakl


Właściwie Jan Beneš (ur. 1958 w Pradze) – czeski prozaik i poeta. Studiował w Konserwatorium Jaroslava Ježka, pracował m.in. jako bibliotekarz, magazynier i mechanik, był także copywriterem i redaktorem, zajmował się adaptowaniem tekstów na potrzeby teatrów. Wraz z Václavem Kahudą w 1988 założył grupę pisarską Moderní analfabet (Współczesny analfabeta). Opublikował kilka zbiorów poezji (m.in. „Rozłączone słowa” – 1991) cztery powieści (m.in. „Intymne pudełko Sabriny Black” – 2002, „Lot czarownicy” – 2008) i dwa zbiory opowiadań („Koniec świata” – 2001, „O obiektach latających” – 2004). W ciągu ostatnich lat prozę Hakla zaczęto tłumaczyć na wiele języków europejskich. Autor jest laureatem dwóch największych czeskich nagród literackich – Magnesia Litera (za książkę roku) i Nagrody im. Josefa Škvoreckiego. W Polsce w 2007 roku ukazała się powieść Hakla „O rodzicach i dzieciach” (Pogranicze, wydanie czeskie 2002), w 2008 sfilmowana przez Vladimira Michalka. W 2010 Hakl opublikował zbiór trzech nowel „Zasady śmiesznego zachowania”. Mieszka w Pradze.
•••
Emil Hakl was born in Prague in 1958. A graduate of the Jaroslav Ježek Conservatorium, he worked at a number of manual-labor jobs under the communist regime. During this time he was writing poetry and dramatizations of literature for amateur theater, and he was a founding member, along with Václav Kahuda, of the writer’s group Moderni analfabet (Modern Illiterates). Having worked as a copywriter for an advertising agency in the 1990s, as the decade ended he decided to devote himself to literature and has published a collection of poetry („Disconnected Words” – 1991), four novels („Of Kids & Parents” – 2002, „The Witch’s Flight” – 2008, English edition by Twisted Spoon Press 2013), and two collections of short stories („The End of the World” – 2001, „On Flying Objects” – 2004, English edition by Comma Press, 2012) since. Over the last few years Hakl’s work has begun to appear in translation throughout Europe. He is the recipient of the two major Czech literary awards: the Magnesia Litera for book of the year and the Josef Škvorecky Award.

Filip Zawada


Urodzony w roku 1975. Jest pisarzem, muzykiem, fotografem i performerem, zajmuje się także tworzeniem offowych filmów. Grał w zespołach Saksofonowe Ptaki, w postrockowym AGD i Pustkach. Współtworzył muzykę do sztuk Przemysława Wojcieszka pt. „Cokolwiek się zdarzy, kocham cię”, „Osobisty Jezus”. Napisał też muzykę do przedstawienia muzycznego „Pozytywka” w reż. Bodo Koxa. Wydał tomiki poetyckie: „System jedynkowy”, „Bóg Aldehyd” oraz „Snajper”. Połowa duetu muzycznego Indigo Tree, który wydał płyty „Lullabies Of Love And Death” i „Blanik”. W 2011 Zawada wydał album ze zdjęciami pt. „Drewniane gody” (OPT) oraz debiut prozatorski pt. „Psy pociągowe”, za który był nominowany do prestiżowej nagrody literackiej Gdynia.
•••
Filip Zawada (b. 1975) is a writer, musician, photographer and performer, he has also worked with off-cinema. He was a member of various music bands – Saxophonic Birds, post-rock AGD and Pustki. He is a co-author of music for Przemyslaw Wojcieszek’s plays „Whatever Happens, I Love You” and „Personal Jesus”, as well as Bodo Kox’s „Music Box”. Zawada has published poetry collections: „Unary numeral system”, „Aldehyde God” and „Sniper”. He was a half of a popular duo Indigo Tree with which he recorded „Lullabies of Love and Hate” and „Blanik”. In 2011 Zawada published a photographical album „Wooden Anniversary” and a prose debut nominated for the prestigious Gdynia Award – „Train Dogs”.

Janusz Rudnicki


Urodził się w 1956 roku w Kędzierzynie-Koźlu. W 1983 wyjechał do Hamburga, studiował tam slawistykę i germanistykę. Stale współpracuje z „Gazetą Wyborczą”, „Twórczością”, „Machiną”. Opublikował tomy prozy „Można żyć” (1992, Nagroda im. St. Piętaka za debiut), „Cholerny świat” (1994), „Tam i z powrotem po tęczy” (1997), „Męka kartoflana” (wyd. I: 2000, wyd. II: 2011). W 2004 roku ukazał się „Mój Wehrmacht”, w 2007 – „Chodźcie, idziemy”, nominowane do nagrody NIKE i Europejskiej Nagrody Literackiej. Tom „Śmierć czeskiego psa” (W.A.B. 2009) znalazł się w finale nagrody NIKE, był także nominowany do nagrody GDYNIA i Literackiej Nagrody Europy Środkowej ANGELUS. Od 2008 roku regularnie współpracuje z Międzynarodowym Festiwalem Opowiadania, również jako wykładowca creative writing. Jego opowiadanie „Cierpienia głupiego Augusta” ukazało się w angielskim przekładzie w tomie „Best European Fiction 2012”.
•••
Janusz Rudnicki, born 1956 in Kędzierzyn-Koźle. In 1983 he emigrated to Hamburg, Germany, where he studied Slavic and Germanic languages and literature. He’s a regular contributor to „Gazeta Wyborcza”, „Twórczość” and „Machina”. Rudnicki has published „It’s a Living” (1992, awarded for the best debut), „Damned World” (1994), „There and Back on the Rainbow” (1997), „Potato Pangs” (2004 and 2011). In 2004 W.A.B. Press published „My Wehrmacht”, in 2007 – „Come On, We’re Going” (nominated for the NIKE Prize and the European Prize for Literature). „Death of the Czech Dog”, published in 2009, was shortlisted for the NIKE, GDYNIA and ANGELUS Prizes). Since 2008 Rudnicki has been a contributor to the International Short Story Festival, also as a creative writing tutor. His story „The Sorrows of Idiot Augustus” has been recently published in the collection „Best European Fiction 2012”.

Marta Syrwid


Urodzona w roku 1986. Studiowała etnologię i filmoznawstwo na Uniwersytecie Jagiellońskim, jest absolwentką Krakowskiej Szkoły Filmu i Komunikacji Audiowizualnej. Zadebiutowała jako pisarka w „Ha!arcie”, mając zaledwie szesnaście lat. Później jej opowiadania ukazywały się również w „Lampie”, „Zoopie”, „Undergruncie” i „Borussi”. W 2004 wydała zbiór opowiadań „Czkawka” i otrzymała stypendium Funduszu Pomocy Młodym Talentom Jolanty i Aleksandra Kwaśniewskich. W 2009 została stypendystką programu Homines Urbani. Członkini think tanku polskiego kina Restart. W 2009 ukazała się jej powieść „Zaplecze”, a opowiadania znalazły się w antologiach „Miłość we Wrocławiu” i „Autor przychodzi wieczorem”. W 2012 ukaże się druga powieść autorki pt. „Bogactwo”.
•••
Marta Syrwid (b. 1986) studied ethnology and cinema at the Jagiellonian University and graduated from the Krakow Film School. At the age of sixteen she debuted in „Ha!art” magazine, later wrote also for „Lampa”, „Zoopa”, „Undergrunt” and „Borussia” periodicals. In 2004 she published a short story collection „Hiccup”. She has been awarded with scholarships of Homines Urbani programme and Sapere Auso Foundation. Syrwid is a member of the Restart think tank introducing changes to the Polish cinema. In 2009 she published her first novel „Back-up”. Later Syrwid’s stories have appeared in various anthologies: „Love in Wroclaw”, „The Author Arrives in the Evening” et al. Her second novel, „Wealth”, will appear in 2012.

Andrzej Stasiuk


Urodził się w 1960 roku w Warszawie. Mieszka w Beskidzie Niskim. Prozaik, eseista. Autor m.in. „Murów Hebronu” (1992), , „Białego kruka” i „Opowieści galicyjskich” (1995), „Przez rzekę” (1996), „Dukli” (1997),„Dziewięciu” (1999), „Jak zostałem pisarzem” (1998), „Mojej Europy: esejów o Europie zwanej Środkową” (razem z Jurijem Andruchowyczem, 2000), „Zimy” (2001), „Jadąc do Babadag” (2004), „Taksimu” (2009), „Grochowa” (2012). Laureat wielu nagród, m.in. Nike 2005, Międzynarodowej Nagrody Literackiej Vilenica 2008, Nagrody Literackiej Gdynia 2010, Nagrody Forum Ekonomicznego i Miasta Krakowa Nowa Kultura Nowej Europy im. Stanisława Vincenza 2011 oraz Dorocznej Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego 2011 w dziedzinie literatury. Jego książki są tłumaczone na niemal wszystkie europejskie języki, a także na koreański. Z żoną, Moniką Sznajderman, prowadzą Wydawnictwo Czarne.
•••
Andrzej Stasiuk (b. 1960, Warsaw) prose writer and essaist. Author of “The Walls of Hebron” (1992), “White Raven” (1995), “Galician Tales” (1995), “Across the River” (1996), “Dukla” (1997), “Nine” (1999), “How I Became a Writer” (1998), “My Europe: Two Essays on So-called Central Europe” (together with Yuri Andrukhovych, 2000), “Winter” (2001), “Going to Babadag” (2004), „Taksim” (2009), „Grochów” (2012).
Recipient of a Foundation for Culture award (1994), The Kościelski Foundation Prize (1995), Biblioteka Raczyńskich Prize 1998, Machiner Prize 1999, Samuel Bogumił Linde Literary Prize (2002), Adalbert-Stifter-Prize 2005, Literary Prize NIKE 2005 and others. Together with his wife Monika Sznajderman he is running Czarne Publishing House. He lives in the Low Beskids. Stasiuk’s works have been translated to many European languages and to Korean.

Magdalena Tulli


Urodzona w roku 1955. Polska pisarka i tłumaczka. Jej debiut literacki to opowieść „Sny i kamienie” (1995) nagrodzona przez Fundację im. Kościelskich. Druga książka – „W czerwieni” (1999) została nominowana do Nagrody Nike, ukazała się również w językach francuskim, niemieckim, węgierskim, czeskim i łotewskim. W 2004 Tulli wydała „Tryby” (nominowane do Nike), a w 2006 – „Skazę” (również finał Nagrody Nike). Wspólnie z Sergiuszem Kowalskim opublikowała w 2002 roku „Zamiast procesu. Raport o mowie nienawiści”. Autorka tłumaczy również literaturę włoską i francuską (m.in. dzieła Italo Calvino i Marcela Prousta). Za przekład zbioru opowiadań Fleur Jaggy „Gniew niebios” otrzymała nagrodę „Literatury na świecie”. Najnowszy zbiór opowiadań autorki, „Włoskie szpilki” (2011) został nominowany do Nike 2012 i nagrodzony Nagrodą Literacką Gdynia 2012. Magdalena Tulli jest laureatką pierwszej edycji Nagrody Literackiej dla Autorki GRYFIA Szczecin 2012 – również za „Włoskie szpilki”.
•••
Magdalena Tulli (b. 1955) is a Polish writer and translator. She debuted in 1995 with the novel „Dreams and Stones” which won Poland’s Koscielski Foundation Prize. Her second book, „In Red” (1999) was nominated for the Poland’s most prestigious Nike Prize and later translated to French, German, Hungarian, Czech and Latvian. In 2004 Tulli published „Moving Parts” (nominated for the 2006 International IMPAC Dublin Literary Award), in 2006 – „Flaw” (shortlisted for the Nike Prize). She’s a co-author (with Sergiusz Kowalski) of „A Trial – Report on Hate Speech”. Tulli also translates Italian and French literature (works by Italo Calvino and Marcel Proust); she received the „Literatura na Świecie” Magazine Award for translation debut („La paura del cielo” by Fleur Jaeggy). Tulli’s most recent short story collection „Italian heels” has been nominated for the Nike Prize, awarded with Gdynia Literary Prize and GRYFIA Szczecin Prize.

Colm Toibin


Urodzony w roku 1955. Studiował na University College w Dublinie, a między 1975 i 1978 rokiem mieszkał w Barcelonie – z tego okresu zrodziły się dwie książki: powieść „Południe” oraz „Hołd Barcelonie” (1990). Jako dziennikarz i podróżnik opublikował: „Zła krew: spacer wzdłuż irlandzkiej granicy” (1987) oraz „Znak krzyża: podróże po katolickiej Europie” (1994). Jest autorem powieści: „Płonący wrzos” (1992, nagrodzony Encore Award), „Historia nocy” (1996, nagrodzony Ferro-Grumley Prize), „Mistrz” (2004, wyd. polskie Rebis 2005, IMPAC Dublin Prize, Prix du Meilleur Livre, powieść roku LA Times, nominowana do Nagrody Bookera), „Brooklyn” (2009, wyd. polskie Rebis 2009, Costa Novel of the Year). Inne książki Toibina to „Miłość w mrocznych czasach: życiorysy gejów od Wilde’a do Almodovara” (2002) oraz „Wszystko, czego potrzebuje powieściopisarz: eseje o Henrym Jamesie” (2010). Dzieła autora przełożono na trzydzieści języków. Regularnie pisuje do Dublin Review, New York Review of Books i London Review of Books. Wykładał gościnnie na Uniwersytecie Stanforda, a także na Princeton (2009-2011), pracował jako profesor kreatywnego pisania na Uniwersytecie Manchesterskim. Obecnie jest stypendystą Fundacji Mellona na Uniwersytecie Columbia. Toibin opublikował także zbiory opowiadań: „Matki i synowie” (2006, zdobywca Edge Hill Prize) oraz „Pusta rodzina” (2010, nominacja do Nagrody im. Franka O’Connora). W 2011 ukazały się wspomnienia autora „Gość na uczcie”, a w 2012 – zbiór esejów „Nowe sposoby, by zabić własną matkę: pisarze i ich rodziny”.
Wizyta Colma Toibina we Wrocławiu jest współfinansowana przez Culture Ireland.
•••
Colm Toibin (b. 1955) studied at University College Dublin and lived in Barcelona between 1975 and 1978. Out of his experience in Barcelona he produced the novel “The South” and “Homage to Barcelona” (1990). His work as a journalist and travel writer includes “Bad Blood: A Walk Along the Irish Border” (1987) and “The Sign of the Cross: Travels in Catholic Europe” (1994). His other novels are: “The Heather Blazing” (1992, winner of the Encore Award); “The Story of the Night” (1996, winner of the Ferro-Grumley Prize); “The Master” (2004, winner of the Dublin IMPAC Prize; the Prix du Meilleur Livre; the LA Times Novel of the Year; and shortlisted for the Booker Prize); “Brooklyn” (2009, winner of the Costa Novel of the Year). His other books include: “Love in a Dark Time: Gay Lives from Wilde to Almodovar” (2002) and “All a Novelist Needs: Essays on Henry James” (2010). His work has been translated into thirty languages. Toibin is a regular contributor to the Dublin Review, the New York Review of Books and the London Review of Books. He has twice been Stein Visiting Writer at Stanford University, he also taught at Princeton between 2009 and 2011, and was Professor of Creative Writing at the University of Manchester in the autumn of 2011. He is currently Mellon Professor in the Department of English and Comparative Literature at Columbia University. His short story collections are “Mothers and Sons” (2006, winner of the Edge Hill Prize) and “The Empty Family” (2010) which was shortlisted for the Frank O’Connor Prize. In 2011, his memoir ”A Guest at the Feast” was published by Penguin UK as a Kindle original. In 2012 his new collection of essays ”New Ways to Kill Your Mother: Writers & Their Families” appeared.

Colm Toibin’s visit in Poland is supported by Culture Ireland.

Empar Moliner


Urodzona w roku 1966. Pisarka i dziennikarka tworząca w językach katalońskim i kastylijskim. Studiowała dziennikarstwo, przez pewien czas występowała na scenie jako aktorka teatralna i kabaretowa. W 1999 roku opublikowała debiutancki zbiór opowiadań „Agent nieruchomości, który nienawidził mimów”, świetnie przyjęty przez krytyków i czytelników. Rok później ukazała się powieść „Feli, kosmetyczka”, za którą otrzymała nagrodę im. Josepa Pla. W roku 2004 wydała zbiór opowiadań pt. „Kocham cię, kiedy jestem wstawiona”, uznany za książkę roku przez dzienniki La Vanguardia i El Periódico, przetłumaczony na angielski przez Petera Busha. W 2005 wielki sukces przyniósł Moliner zbiór artykułów i felietonów „Poszukiwany mężczyzna do przyjaźni i może czegoś więcej”. Autorka stale współpracuje z katalońską edycją gazety El Pais. Pisarka regularnie występuje w radiu i w telewizji, nie tylko jako prowadząca czy współprowadząca programy, ale także jako gość popularnych programów rozrywkowych. Od 2008, wraz z Alexem Torio i Juanem Carlosem Ortegą prowadzi program „Zwyczajni bohaterowie”, w którym – z humorem i dzięki paradokumentalnej konwencji – dokonuje gorzkich i ironicznych obserwacji na nie zawsze poprawne politycznie tematy.
Wizytę Empar Moliner we Wrocławiu wspiera Institut Ramon Llull.
•••
Empar Moliner (b. 1966) is a writer and journalist writing both in catalan and castillan. She studied journalism and for some time worked as a theatrical and cabaret actress. She has been a contributor to many media outlets such as Catalunya Ràdio, the newspaper El País, and television programs. Her writing for the press, done with the same corrosive style as her short stories, are collected in two anthologies, “Wanted: Gentleman For Friendship and Maybe More” (2005). The other anthology, “Do You Want to Save Changes?” (2006), is a collection of her best articles, part reportage part narration, in which Moliner’s scrupulous eye travels with a vital happiness overcome by neither adversity nor absurdity, and with the belief that the best spell to cure misfortune is humor. In 2000 Moliner won the Josep Pla Prize for “Feli, esthéticienne”, a novel about desire and in 2004 won the Lletra d’Or for “I love You When I’m Drunk” (translated by Peter Bush, published by Comma Press), thirteen stories or thirteen portraits, some comedic some bitter, that deal with modern life and are written with a rigorous, unashamed style that critics have qualified as íturbulent, brazen and full of wit.’ Since 2008 together with Alex Torio and Juan Carlos Ortega she co-hosts the show “Ordinary Heroes”.

Empar Moliner’s visit is supported by Institut Ramon Llull .

Dan Lungu


Urodzony w roku 1969 w Botoszanach. Jest jednym z najbardziej cenionych i najczęściej tłumaczonych autorów współczesnej literatury rumuńskiej. Jego książki, po wielokroć wznawiane, tłumaczone były na dziesięć języków: francuski, niemiecki, włoski, hiszpański, słoweński, węgierski, bułgarski, grecki, turecki oraz na polski. W 1996 roku założył w Iasi towarzystwo literackie Club 8. W 2001 i 2002 był redaktorem naczelnym magazynu kulturalnego „Timpul”. W 2005 wraz z innymi rumuńskimi pisarzami zaproszony został na słynny francuski festiwal „Les belles étrangères”. Jego najpopularniejsze powieści to „W piekle żadna żarówka nie świeci” i „Jestem komunistyczną babą” (polskie wydanie – Czarne 2009) – tę drugą zaadaptowano na film; jej francuski przekład nominowano do francuskiej nagrody Jeana Monneta. Nagrodzony medalem Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres.. Wydał dwa zbiory opowiadań – „Równe chłopaki” i „Proza na sztuki”.
•••
Dan Lungu (born 1969, Botosani) is one of the most appreciated and translated writers of the new generation in Romania, his books being frequently reprinted and translated into ten languages: French, German, Italian, Spanish, Polish, Slovenian, Hungarian, Bulgarian, Greek and Turkish. In 1996, founded the literary society Club 8, in Iasi. In 2001 and 2002, he was editor-in-chief of Timpul cultural magazine. In 2005, along with other Romanian writers, is invited to “Les belles étrangères”, France. Among his best-known novels we mention: “Hens’ Heaven”, “I’m a Communist Biddy” (currently being made into a feature film, and the French version of the book was double nominated at Jean Monnet European Literature Prize, France, 2008) and “How to Forget a Woman”. He received many literary awards and the French government awarded him the title of Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres.

David Soares


Urodzony w roku 1976 w Lizbonie. Jest autorem powieści „Batalia” (2011), „Ewangelia wisielca” (2010), „Lizbona triumfująca” (2008) i „Konspiracja przodków” (2007) Fragmenty dwóch ostatnich ukazały się w polskim przekładzie w piśmie Lampa). Pismo literackie „Os Meus Livros” („Moje książki”) uznało Soaresa za „najważniejszego portugalskiego reprezentanta powieści fantastycznej”. Opublikował cztery zbiory opowiadań („Mizerne światło” – 2010, „Szkielet tęczy” – 2006, „Fantastyczne otchłanie” – 2005 i „Pokaż mi swój kręgosłup” – 2001), siedem albumów komiksowych (m.in. „Mały Ślepy Bóg” i „To w nocy zadaję pytania” – oba 2011) oraz zbiór esejów „O komiksie” (2004). Tłumaczony na francuski i hiszpański, dwukrotnie nagradzany w Portugalii trofeum dla najlepszego scenarzysty komiksowego, uczestnik programu stypendialnego w zakresie twórczości literackiej organizowanego przez Instituto Português do Livro e das Bibliotecas (Portugalski Instytut Książki i Bibliotek) i przez portugalskie Ministerstwo Kultury.
Publikuje na blogu: cadernosdedaath.blogspot.com
•••
David Soares (b. 1976 in Lisbon) is the author of four novels “Battle” (2011), “The Gospel of the Hanged Man” (2010), “Lisbon Triumphant” (2008) and “The Conspiracy of the Ancestors” (2007). Literary periodical “Os Meus Livros” (“My Books”) acknowledged him as “the best Portuguese fantastic fiction writer”. He has published four collections of short stories (“The Miserable Light” – 2010, “The Bones of the Rainbow” – 2006, “The Dark Fantastic” – 2005 and “Show Me Your Spine” – 2001), seven comic books (“Little Blind God” and “Only at Night I Ask the Questions” – 2011 et al.) and the essay collection “On Comics” (2004). His works have been translated to Polish, French and Spanish; he was twice awarded as the best Portuguese comic screenwriter. Soares participated in the scholarship programme for writers organized by Instituto Português do Livro e das Bibliotecas and the Portuguese Ministry of Culture. Writer’s weblog:cadernosdedaath.blogspot.com.

Wizycie Davida Soaresa we Wrocławiu patronują Ambasada Portugalii w Warszawie oraz Instituto Camões.

Valeria Parrella


Urodzona w roku 1974 w Torre del Greco we Włoszech. Absolwentka filologii klasycznej na Uniwersytecie w Neapolu, zadebiutowała w 2003 roku zbiorem opowiadań „Mucha i wieloryb”, za który zdobyła nagrodę Premio Campiello. W 2005 roku wydała kolejny doskonale przyjęty zbiór – „Za otrzymane łaski”, który znalazł się wśród pięciu finalistów Premio Strega i zdobył nagrodę imienia Renato Fuciniego. W 2007 roku ukazał się „Werdykt”, który wystawiono na scenie Teatru Stabile w Neapolu. W 2008 Parrella wydała swoją pierwszą powieść „Biała przestrzeń”, na podstawie której w 2009 został nakręcony film pod tym samym tytułem (reż. Francesca Comencini, w roli głównej Margherita Buy), zaprezentowany na 66. Festiwalu Filmowym w Wenecji. W 2009 ukazała się „Witaj, Mężczyzno”, w 2010 „Jaka miłość”, a w 2011 – „Pisemna rezygnacja”.
Pisarka współpracuje z gazetami La Repubblica i L’Espresso, prowadzi rubrykę literacką w Grazii. Jej teksty były tłumaczone na niemiecki, francuski, hiszpański, hebrajski, serbski, szwedzki i angielski.
•••
Valeria Parrella was born in 1974 in Torre del Greco, Italy. Since the publication in 2003 of her debut short story collection, “Fly and Whale”, winner of the Campiello Prize, she has been widely regarded as one of Italy’s most exciting young authors. “For Grace Received” was the winner of the 2005 Renato Fusini Prize, and the 2006 Zerilli-Marimò Prize, and among the finalists for Italy’s most prestigious literary award, the Strega, Parrella is also the author of the novels “The White Space” (2008, film adaptation directed by Francesca Comencini with the participation of Margherita Buy presented during the 66th Venice International Film Festival) and “The Verdict” (2007, adapted for stage). In 2009 Parrella publisshed “Hey, Man”, in 2010 – “What Love” and in 2011 – “Written Resignation”. Her articles and essays regularly appear in the national dailies, La Repubblica, L’Espresso,as well as in Grazia magazine. Her works have been translated into German, French, Spanich, Hebrew, Serbian, Swedish and English.

Wizycie Valerii Parrelli w Polsce patronuje Instytut Włoski w Krakowie.