Inscenizacje cz. II | Marie Aubert, Barbara Sadurska i Zsófia Bán

Czytanie

Inscenizacje cz. II
opowiadania Marie Aubert, Barbary Sadurskiej i Zsófii Bán


  • 3.10.2020, godz. 18.30
  • Sala Teatru Laboratorium / również online /
  • Na wszystkie wydarzenia festiwalowe odbywające się na żywo obowiązują zapisy.

ZAPISY


reżyseria: Marta Streker

opowiadania: Marie Aubert, Barbary Sadurskiej i Zsófii Bán

występują: Wiktoria Czubaszek, Paweł Palcat

przekłady opowiadań: Marie Aubert na polski przełożyła Karolina Drozdowska, Zsófii Bán na polski przełożyła Anna Butrym


Zapraszamy na część drugą inscenizacji. Opowiadania Marie Aubert, Barbary Sadurskiej i Zsófii Bán w reżyserii Marty Streker przeczytają aktorzy – Paweł Palcat i Wiktoria Czubaszek oraz tegoroczna laureatka Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza – Barbara Sadurska.

Usłyszymy historie o dzieciństwie, zabawie w życie i o tym, jak później przed nim uciekamy –  do sauny, która zamienia się w łono matki przepełnione czułą ciemnością i do lokalnego centrum handlowego po namiastkę egzotycznego luksusu.


 

Marta Streker


Urodzona w roku 1989. Absolwentka specjalizacji reżyseria teatru lalek na kierunku reżyseria, Wydziału Lalkarskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie Filia we Wrocławiu (2016). Zadebiutowała „Tragedią Coriolanusa” Williama Szekspira w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu (premiera: październik 2016). W czerwcu 2017 wyreżyserowała drugi spektakl repertuarowy „DRYL”, Wojciecha Bruszewskiego w Teatrze Powszechnym w Łodzi. W 2018 pracowała w Teatrze Nowym w Warszawie jako asystentka przy produkcji „Biblii 3” w reżyserii Michała Zadary, wyreżyserowała „Zdziczenie obyczajów pośmiertnych” Bolesława Leśmiana w Teatrze Kochanowskiego w Opolu, spektakl „Szpak Fryderyk” w Teatrze Miejskim w Gliwicach, spektakl „Spólnota” w Teatrze Układ Formalny i tekst Agnieszki Wolnej-Hamkało „Wichrowe Wzgórza non fiction”.

W maju 2019 premierowała w Teatrze Lalki i Aktora w Wałbrzychu spektaklem „13 bajek z Królestwa Lailonii” Leszka Kołakowskiego. W październiku 2019 odbyła się premiera spektaklu „Leśni. Apokryf” w Teatrze Polskim we Wrocławiu. W czerwcu 2020 wyreżyserowała „Braci Karamazow” Fiodora Dostojewskiego w Teatrze im. Ludwika Solskiego w Tarnowie. Reżyserka projektu Polskie Rymowanki.

Asystentka Michała Zadary przy spektaklach:
A. Mickiewicz „Dziady”, Teatr Polski we Wrocławiu, premiera: 2014–2016;
F. Schiller „Zbójcy”, Teatr Narodowy w Warszawie, premiera: 8 maja 2014.

Asystentka Krystiana Lupy przy wrocławskiej produkcji spektaklu „PROCES”, F.Kafka, Teatr Polski we Wrocławiu. Drugi reżyser przy produkcji „DZIADÓW CZĘŚĆ III” (2015) i „USTĘP” (2016), A. Mickiewicz, Teatr Polski we Wrocławiu, reżyseria Michał Zadara.

Współpracowała jako reżyser działań na scenograficznej makiecie przy produkcji „Matka Courage i jej dzieci”, Bertolt Brecht, w Teatrze Narodowym w Warszawie, reżyseria Michał Zadara (premiera: listopad 2016).

PORTFOLIO

Wiktoria Czubaszek


Aktorka, absolwentka Wydziału Lalkarskiego w Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, filia we Wrocławiu. Na stałe związana z wrocławskim Teatrem Układ Formalny. Gościnnie występowała na deskach m. in. Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu, Teatru Miejskiego w Gliwicach, Teatru im. Aleksandra Fredry w Gnieźnie, Teatru Żydowskego w Warszawie. Spektakl „Cesky diplom”, w którym zagrała jedną z głównych ról gościł na wielu znaczących festiwalach teatralnych w Polsce, zdobywając nagrody i wyróżnienia (m.in. nagroda Publiczności na festiwalu R@port w Gdyni, III nagroda aktorska oraz nagroda publiczności na XVII Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona w Zabrzu). Pracuje również jako animator i edukator teatralny. Pasjonatka Polskiego Języka Migowego i kultury Głuchych.

Paweł Palcat


Jest aktorem, reżyserem, dramatopisarzem. Karierę artystyczną rozpoczął jako student wrocławskiej PWST, występując w szeregach wrocławskiego teatru offowego Zakład Krawiecki. W Legnicy pojawił się w roku 2005. Grał w spektaklach reżyserowanych przez Lecha Raczaka (od Placu Wolności z 2005 roku do najnowszego Makbeta), Przemysława Wojcieszka (ostatnio chwalona powszechnie kreacja w Hymnie narodowym, nagrodzona na XVI Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” w Zabrzu), Jacka Głomba (od Łemka do Przerwanej odysei), Piotra Cieplaka (Historia o Miłosiernej, czyli Testament psa, Ożenek), Pawła Kamzę, Łukasza Kosa, Łukasza Czuja, Wawrzyńca Kostrzewskiego, Ondreja Spišáka i in. Jest jednym ze współtwórców cenionej legnickiej inscenizacji sztuki Marka O’Rowe’a Howie i Rookie Lee (2008). W roku 2010 publiczność uznała go za najsympatyczniejszego aktora legnickiego zespołu, w 2014 został laureatem „Bomby sezonu” za rolę Henryka w spektaklu Człowiek na moście – rolę, która przyniosła mu też nominację do Warto – kulturalnej nagrody „Gazety Wyborczej Wrocław” dla młodych twórców. Za spektakl RoXXy 2Hot otrzymał nagrodę ufundowaną przez Posła do Parlamentu Europejskiego Lidie Geringer de Oedenberg na 39. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu (2010). W 2011 wyreżyserował własny tekst Zrozumieć H. na OFF-ie wrocławskiego Przeglądu Piosenki Aktorskiej (premiera na scenie Teatru Modrzejewskiej 13 grudnia 2011 r.), który przyniósł mu II nagrodę reżyserską na 3. Koszalińskich Konfrontacjach Młodych „m-teatr” 2012. W ramach europejskiego projektu PLOTS zrealizował przedstawienietempEst/bUrza – autorską adaptację Szekspirowskiej Burzy w międzynarodowej obsadzie, z którą odwiedził sceny we Włoszech, Wielkiej Brytanii, Macedonii i Bułgarii. Współtworzył także adaptację Niekończącej się opowieści oraz Innego chłopca w Teatrze Modrzejewskiej; ten drugi spektakl również reżyserował. W 2013 roku w Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie zainscenizował własną adaptację Wojna nie ma w sobie nic z kobiety Swietłany Aleksijewicz, za którą otrzymał Srebrną Ostrogę – nagrodę „dla najbardziej obiecującego twórcy zachodniopomorskich scen”. Jest także laureatem nagrody Jury Młodych za rolę w Orkiestrze (reż. J. Głomb) i reżyserię Zrozumieć H. na XII Ogólnopolskim Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” w Zabrzu (2012). Jako scenarzysta i aktor współtworzył spektakl Matka Courage krzyczy wrocławskiego Teatru Układ Formalny – zwycięską realizację nurtu Off wrocławskiego Przeglądu Piosenki Aktorskiej w 2016 roku.

W 2017 roku został laureatem WARTO – kulturalnej nagrody „Gazety Wyborczej Wrocław” jako „aktor wiecznie poszukujący”.

Trzykrotnie uczestniczył w warsztatach aktorskich w Wenecji, które prowadził Fausto Paradivino, Thomas Ostermeier i Mark Ravenhill.

W spisie aktorów Jacka Sieradzkiego z roku 2017 oznaczony kategorią „Zwycięstwo”.

Od 2017 roku wykłada na Wydziale Lalkarskim filii krakowskiej Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu.

Marie Aubert


Urodziła się w 1979 roku, mieszka w Oslo. Debiutowała w 2016 roku zbiorem opowiadań „Kan jeg bli med deg hjem” („Czy mogę iść z tobą do domu”), który trafił na listy bestsellerów w Norwegii, sprzedał się w ponad dziesięciu tysiącach egzemplarzy i przyniósł autorce uznanie krytyków. Powieść „Dorośli” (polski przekład Karolina Drozdowska, Wydawnictwo Pauza 2020) powstała w 2019 roku i już zdążyła przynieść autorce nagrodę Młodych i nominację do Nagrody Księgarzy. Prawa do wydań zagranicznych zostały błyskawicznie sprzedane do dziesięciu krajów.

Barbara Sadurska


Prawniczka, pisarka. Laureatka konkursu na najlepsze opowiadanie Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania we Wrocławiu (2018). Debiutowała bardzo dobrze przyjętym zbiorem opowiadań Mapa (Nisza 2019), za który otrzymała tytuł Olśnienia Roku (Onet 2020) i została nominowana do Literackiej Nagrody im. W. Gombrowicza. Mieszka w Krakowie.

Zsófia Bán


Urodziła się w 1957 roku w Rio de Janeiro, jest węgierską prozaiczką i eseistką, krytyczką i badaczką. Jej utwory publikowano w przekładach na kilkanaście języków, w tym niemiecki, angielski, hiszpański, portugalski, czeski i słoweński. Jej zbiór opowiadań „Nocna szkoła” (2007) ukazał się w 2019 roku w angielskim przekładzie Jima Tuckera w Stanach Zjednoczonych. Bán była nominowana do wielu nagród literackich za prozę, eseje i utwory krytyczne, między innymi do International Literature Award – HKW w 2014 za zbiór opowiadań „Als nur die Tiere lebten” (przekład na niemiecki – Terézia Mora), a ostatnio pierwsza książka autorki przeznaczona dla najmłodszych czytelników otrzymała tytuł Książki Roku 2020 na Węgrzech (jury dziecięcego). W latach 2015-2016 przebywała w Berlinie na rezydencji DAAD. Obecnie mieszka i pracuje w Budapeszcie, wykłada literaturę i studia wizualne na Uniwersytecie Eötvös Loránd, gdzie jest profesorem na wydziale amerykanistyki.

•••

Zsófia Bán is a Hungarian fiction and essay writer, critic and scholar. Her fiction has appeared in a number of foreign language translations, including German, English, Spanish, Portuguese, Czech, Slovenian and others. Her collection of stories “Night School: A Reader for Grownups” was published in the U.S. by Open Letter Books in 2019 (transl. By Jim Tucker). She has been the recipient of a number of prizes for fiction, essay writing and criticism. Among others, her book of stories “Als nur die Tiere lebten” (translated by Terézia Mora) was nominated for the International Literature Award –HKW in 2014, and most recently, her first children’s book was awarded the Best Children’s Book of the Year Prize 2020 in Hungary (Children’s Jury). Zsófia Bán was a writer-in-residence with the DAAD Artists-in-Berlin Program in 2015/16. She lives and works in Budapest where she is Associate Professor of American Studies at Eötvös Loránd University where she teaches literature and visual studies.

Projekt„Influencing reality? Contemporary Visegrad literature in theatre of V4 countries” jest współfinansowany przez rządy Czech, Węgier, Polski i Słowacji w ramach Grantów Wyszehradzkich Międzynarodowego Funduszu Wyszehradzkiego. Misją funduszu jest promowanie pomysłów na zrównoważoną współpracę regionalną w Europie Środkowej.

///

The project “Influencing reality? Contemporary Visegrad literature in theatre of V4 countries” is co-financed by the Governments of Czechia, Hungary, Poland and Slovakia through Visegrad Grants from International Visegrad Fund. The mission of the fund is to advance ideas for sustain able regional cooperation in Central Europe.